- blad nr 2
- 26-1-2013
- auteur A. Moerman
- de Vereniging
AOb, voor al uw handige tips & adviezen
Tekst Ad Moerman
Yvonne van der Laan had zich eigenlijk al eerder willen aanmelden.“Maar mijn school kon ik niet aanvinken. Die staat niet in het uitklapmenu. Waarna ik dacht: 'het is wel goed zo'. Eind vorig jaar kwam die aanbieding van 25 euro voor een half jaar voorbij en toen dacht ik: 'oh, ja dat is waar ook, daar wilde ik ook nog lid van worden.’ Nu heb ik gewoon een andere school aangevinkt. Dus niet de Cosmicusschool in Arnhem waar ik werk. De ledenadministratie zal dit 'fraudegevalletje' nu toch wel rechttrekken?”, lacht ze.
Van der Laan praat met een wat moeilijk te plaatsen accent. De geboren Limburgse blijkt op haar achttiende te zijn verhuisd naar Groningen. “Vaak zeggen ze dat ik een Achterhoekse tongval heb. Achterhoek ligt precies halverwege. En mijn man is Gronings”, vertelt ze. Na de pabo in Groningen kon ze aan de slag op een basisschool in Kropswolde waar ze zeven jaar werkte, eerst voor groep 5-6 en op het laatst voor groep 3. “Na die zeven jaar hebben we beiden onze banen opgezegd. We wilden reizen, wat meer van de wereld zien en vrijwilligerswerk doen. Anderhalf jaar zijn we weggeweest richting Zuidoost-Azië en Midden-Oosten.”
In totaal deden ze ruim drie maanden vrijwilligerswerk. Onder meer een maand lang in India, in de kleurrijke staat Rajasthan. Daar organiseert een Indiër dat kinderen in zijn omgeving elke dag naar school gaan. Hij trommelt 's ochtends zo'n veertig kinderen op en begeleidt ze naar school. 's Middags haalt hij ze op en organiseert een combinatie van naschoolse opvang en huiswerkklas. “Mijn man maakte houten speelgoed, bijvoorbeeld een groot Mens erger je niet-spel. Ik gaf creativiteitslessen. Dat zijn dingen die ze daar bijna niet kennen. Kinderen van tien jaar die nog nooit een schaar hadden vast gehad. We zijn al een paar keer terug geweest met tassen vol speelgoed en materialen.”
Wereldburger
Eenmaal terug in Nederland bleek het met de banen tegen te vallen. Toch lukte het in 2011 bij de Cosmicusschool. "Leuk, daar vinden ze wereldburgerschap belangrijk. Dat je de wereld niet alleen leert kennen uit boeken maar ook door te doen. En dat kinderen lang niet overal hetzelfde leven als in Nederland. Ik voel me op deze school helemaal op mijn plaats."
Een directe aanleiding om lid te worden van de AOb is er niet.“Nee, in eerste instantie ging ik alleen voor de handige tips. Ik ben gewoon ingeschaald, dus voor mijn loon maakt het niet uit. En dat de AOb zich ook bemoeit met de inhoud van het onderwijs, dat wist ik helemaal niet. Daar kom ik eigenlijk pas achter nu ik wat in het Onderwijsblad en die andere boekjes zit te bladeren.”