- blad nr 21
- 1-12-2001
- auteur . Overige
- Baanbrekers
Dagboek van Astrid van de Ploeg
In de vakantie heb ik als voorbeeld voor de kleuters een lampion en een weerklok gemaakt. Met de lampion ben ik een avond bezig geweest en ik hoop dat het niet te moeilijk is. Voor het thema herfst heb ik een weerklok gemaakt. Heerlijk op zo'n regenachtige herfstavond knutselen. Dat is weer een leuke kant van de kleuterklas. Lekker plakken, knutselen en kliederen.
Maandag 29 oktober
Na een heerlijke herfstvakantie weer fris aan de slag. Het project kinderboekenweek en hobby is afgesloten, dus we gaan door over de herfst. Een herfsttafel hoort daar natuurlijk ook bij. Het is erg fijn om de kinderen weer te zien. We beginnen met de kring en de verhalen over de vakantie. Ver komen we niet. Er is een leerling die vandaag voor de tweede keer meedraait. Hij is erg verdrietig en het is een ramp als zijn moeder de klas verlaat: huilen, huilen en nog eens huilen. Gelukkig is Carolien, de klassenassistent, in de klas. Zij vangt de huilende kleuter op. Ik probeer verder te gaan met het vertelrondje, maar hoor weinig boven het verdriet uit. Dit heeft geen zin. Eerst maar spelen en met een aantal kinderen van groep 2 aan de slag. De verdrietige kleuter vindt al snel zijn weg en heeft het de rest van de dag aardig naar zijn zin.
Dinsdag 30 oktober
De kringactiviteit over het onderwerp weer, die ik voor gister had bedacht, heb ik vandaag gedaan. Een leuk gesprek en de weerklok vinden de kinderen erg interessant.
Woensdag 31 oktober
De rapporten komen eraan, dat betekent veel werk. Ik vind het eerlijk gezegd vreselijk om ze te schrijven. Dat komt misschien omdat ik nog niet zoveel ervaring heb, maar ik kan me niet voorstellen dat leerkrachten hierin veel plezier hebben. Aan de andere kant is het wel interessant om te evalueren hoe de kinderen werken. Dat doe je altijd wel, maar nu bewuster. Ik moet toegeven dat ik niet weet of alle kinderen hun pen goed vasthouden. Ik let er wel op en weet het wel van veel kinderen, maar niet van iedereen. Het is dan ook weer erg fijn dat ik een duocollega heb, want twee weten meer dan een.
Maandag 5 november
Elf november is in aantocht. De lampion staat klaar. Groep 1 en 2c gaat met kabouter Plop op stap. De kinderen reageren erg enthousiast op de lampion en willen er ook zo een maken.
Dinsdag 6 november
Vanmorgen zijn we begonnen met muziekles. In de kring merkte ik dat veel kinderen erg druk waren. Dat belooft geen rustig dagje.
Woensdag 7 november
Het is gisteren erg meegevallen. Samen met juf Jeanine heb ik met groep 2 de lampionnen afgemaakt en ze zijn erg mooi geworden. Morgen maken we met groep 1 dezelfde lampionnen. Omdat het een beetje moeilijk is, heb ik thuis al wat geknipt.
Zondag 11 november
Vanavond is het groot feest voor de kinderen. Het is eindelijk Sint Maarten. Wij eten vanavond bij mijn ouders, die in de buurt van de school wonen. Ik hoop veel kabouter Plop-lampionnetjes te zien. Zes uur......nog geen Plop. Zeven uur.... nog steeds geen Plop. Rond halfacht kwam eindelijk de eerste Plop-lampion voorbij, maar dat was ook de laatste. De lampion was leuk, maar scheen wel erg door. De volgende keer toch even anders aanpakken, ik heb er wat van geleerd. Voor de rest zaten er mooie lampionnen bij. De juffies en meesters hebben weer goede ideeën bedacht en de kinderen hebben het erg leuk uitgevoerd. Op naar sinterklaas!
Maandag 12 november
Vandaag is de onderbouw vrij, inclusief de juffen. Een erg lang weekend dus.
Donderdag 15 november
Vandaag heb ik een afspraak met het schoolbestuur en de directeur. We gaan de opleiding bepreken en de vorm van begeleiding die ik prettig zou vinden tijdens het werk. Thuis ben ik meteen aan de slag gegaan. Ik wil de opleiding zo snel mogelijk afronden.
Zondag 18 november
Ik ben naar de aankomst van sinterklaas geweest in het dorp. Voor de kinderen was het een spannende gebeurtenis. Nu kan ik morgen lekker mee kletsen met de kinderen.
Vandaag heb ik de laatste rapporten afgerond. Dinsdag is de eerste bespreking met de ouders die ik samen met mijn duocollega doe. Een prettig idee, want dan kan je elkaar aanvullen waar dat nodig is. En een groot voordeel: we doen ieder de helft.