- blad nr 15
- 6-10-2012
- auteur A. Jonkman
- Column
Bewijs uit het ongerijmde
Stelling: in een driehoek met twee dezelfde hoeken zijn de twee tegenoverliggende zijden even lang. Bewijs het maar eens. Dat lijkt ingewikkeld en dat is het ook. Neem van mij aan dat het eenvoudiger is om te bewijzen dat die zijden onmogelijk niet even lang kunnen zijn. Ik ga dat hier niet uitschrijven, want je weet het al, of je wilt het niet weten.
“Mevrouw, waarom moet ik dit kunnen? Dit heb ik toch noooooit meer nodig? Wat is het nut hier van?” Zodra leerlingen iets moeilijk vinden gaan ze dat vragen. Uit pure balorigheid antwoord ik meestal: “Waarschijnlijk heeft wat je hier doet totaal geen zin. Over tachtig jaar staat er op je grafsteen niet: Was goed in wiskunde. En de voor ons zichtbare grens van het universum ligt 1028 kilometer ver weg, dat is een 1 met 28 nullen. Heeft het überhaupt zin wat wij hier op dit piepkleine stukje zitten te doen? Geen idee. Maar hup, zweten, want of het geen zin heeft weet ik ook niet.”
Voor de vakantie hebben de mentorenteams van 3- en 4-havo allerlei positieve acties gevoerd voor onder meer een schone, veilige, school met prettiger taalgebruik. Een collega heeft haar leerlingen gevraagd complimenten op te schrijven voor hun docenten en die over alle postvakjes verspreid. In de medewerkerskamer hingen driehonderd ballonnen met kaartjes eraan die door leerlingen aan docenten waren geschreven. Teksten varieerden van: ‘Justin Bieber loves you all’ tot ‘Je kunt niet altijd doen wat je leuk vindt, maar wel leuk vinden wat je doet’. Stelling: wat maakt het uit of het zin heeft. Als je hier nou toch bent, is een 8 halen leuker dan een 3.