- blad nr 14
- 22-9-2012
- auteur J. van Aken
- de personeelskamer
Bolussen uit Zeeland
Wel elf collega’s bieden de traktatie aan, blijkt uit het lijstje namen. “We hebben 180 medewerkers, dus trakteren kun je het beste samen doen. Anders ben je failliet”, verklaart Liesbeth Franken, docent Frans. “Als je zoals ik uit Zeeland komt, neem je bolussen mee uit de Stadsbakkerij van Zierikzee. Dat zijn de beste”, vervolgt ze lachend.
De personeelsruimte is gevuld met twee grote houten tafels, met tien bijpassende bordeauxrode stoelen. Op een van de tafels van de christelijke school ligt het Reformatorisch Dagblad. Op het informatiebord hangt een oproep: iedere maandagochtend bestaat om 8 uur de mogelijkheid om samen te bidden. Aan het plafond hangen grote lichtblauwe lampen en in een hoek staat een schaaktafeltje.
De ruimte is twee jaar geleden opnieuw ingericht, maar oogt nog als nieuw. Er zit nog geen krasje op de tafels. “We houden het goed bij, dat scheelt”, denkt directiesecretaresse Kati Mulder.
Facilitair medewerker Piet Koert was nauw betrokken bij de veranderingen. Een interieurarchitect maakte een ontwerp, dat een paar keer is aangepast. “De kunstenaars op school - de docenten van de creatieve vakken - bekeken of de kleuren klopten.” Het plafond en de muren kregen een neutraal witte kleur. “Dat waren eerst grijze betonnen stenen”, weet hij. Ook kwam er een nieuwe keuken en kunst aan de muur. “Het ene werk is van een collega, een ander van een leerling en een paar zijn er gehuurd.”
Sindsdien staan er bankjes voorin de kamer en achterin een paar grote stoelen. Rond 8 uur verzamelen zich hier de eerste diehards. “Altijd zitten ze in die luie stoelen”, gebaart Franken. Zelf is ze nooit zo vroeg. “Ik moet dertig kilometer rijden en ik ga eerst kopiëren voor de les.”
Bustijden
Het is ondanks het grote aantal personeelsleden opvallend rustig in de middagpauze. “Tien jaar geleden zat de ruimte vol, nu is er altijd plek”, zegt muziekdocent Marco van ‘t Hoff. Een deel van de verklaring is dat de pauzes gesplitst zijn in onder- en bovenbouwpauzes. Vreselijk vonden sommigen dat aanvankelijk. “Je ziet sommige collega’s bijna niet, maar voor de leerlingen is het rustiger”, merkt de docent Frans.
Een andere reden is dat de docenten met de leerlingen in het lokaal eten. “We zijn een streekschool en de lestijden zijn afgestemd op de bustijden”, verklaart Franken. Muziekdocent Van ‘t Hoff vindt het prima om met zijn leerlingen te pauzeren. “Het is leuk om even een ander soort contact en gesprekken te hebben.”
Ook de ondersteunende medewerkers komen niet veel in de personeelskamer. “Alleen om koffie te halen”, zegt facilitair medewerker Koert. “Toezicht op de leerlingen moet er namelijk altijd zijn.” Toch zit Franken nooit in haar eentje. “Als je hier wilt werken, zit er altijd wel iemand. Leerlingen noemen de personeelskamer de chilling room”, zegt ze grinnikend.
Faciliteiten:
Koffie/thee: Een wat slappe bak naar onze smaak. **
Catering: Cup-a-soup. ***
Aankleding: Rustige kleuren, veel wit en een donkere vloer en bordeauxrode stoelen als tegenwicht. ****
Grootte: Hij lijkt aan de kleine kant voor 180 medewerkers, maar het past in de praktijk prima. ***
Meubilair: Grote, lichthouten tafels om aan te eten en te werken, luie stoelen om te relaxen. ***(*)
Rustig/druk: Er heerst een bijna serene rust. ****