• blad nr 10
  • 26-5-2012
  • auteur J. van Aken 
  • de personeelskamer

 

Terugschakelen na een emotionele les

Sfeervol, knus en gezellig vinden de docenten hun personeelskamer van het Stedelijk Lyceum Zuid in Enschede. Suggesties voor aanpassingen hebben ze ook: een houten vloer, een likje verf en een wandtapijt om het geluid te dempen.

Een grote bordeauxrode bar heeft een prominente plek in het midden van de personeelskamer. Tegen de zijwand een rij postvakjes gevuld met papieren uiteraard, maar ook met opvallend veel appels en lunchpakketjes. Aan een tafel zit Özgür Demirkol (docent geschiedenis, mens en maatschappij, maatschappijleer, zorgcoördinator), die een tussenuur heeft. “Meestal zit ik in het rookhok. Daar zitten veel meer niet-rokers dan rokers, het is er gezellig”, verklaart hij. Over school hebben ze het er zelden. “Het gaat over het weekend, voetbal en er worden grappen gemaakt. Al houden een collega en ik de laatste tijd onze mond omdat we wordfeud spelen”, lacht hij.
Is Demirkol wel in de personeelsruimte, dan zit hij meestal aan de achterste tafel. “Onbewust heb je toch een soort vaste plek. De sectie lichamelijke oefening zit daar ook vaak. Dat zijn jonge collega’s en daar trek je toch wat meer naar toe”, vertelt de dertigjarige docent. Een enkele keer heeft de zorgcoördinator overleg in de personeelskamer. “We bespreken de verdeling van de rugzakuren, hoelang een collega met welke begeleiding bezig is”, geeft hij een voorbeeld.
“De personeelsruimte is sfeervol, het is klein, knus en gezellig”, vindt hij. Misschien dat de aankleding iets anders zou kunnen, oppert hij. “Een houten vloer zou mooi zijn evenals een likje verf.” Collega Nico van Egmond (leraar Engels, Duits en German and Technology aan de International School) schuift aan. Hij heeft andere prioriteiten dan de vloer. “Het geluidsniveau tijdens de pauzes is best hoog, waardoor je moeite moet doen om elkaar te verstaan. Een tapijt tegen de wand, daar zou je echt iets aan hebben”, denkt hij.
In de pauze moet je na een emotionele les even kunnen terugschakelen, vindt Van Egmond. “Je maakt soms vervelende dingen mee, privé of tijdens het lesgeven. Dan merk je dat collega’s hier dicht bij elkaar staan.” Demirkol vult aan: “Je kunt op elkaar bouwen. Als iemand het moeilijk heeft, stappen er zo vijftien collega’s op iemand af om hem een hart onder de riem te steken.”
Daar past ook de traditie bij om nieuwe collega’s zichzelf voor te laten stellen. De directeur laat dan eerst een belletje klinken tijdens de grote pauze. “Vervolgens houdt de nieuwkomer een verhaal over zichzelf. De toespraak krijgt luid geroffel en applaus. Het is een ludieke manier om collega’s te introduceren”, vindt Van Egmond.
Maandelijks is er een borrel om het teamgevoel warm te houden, waarbij collega’s zorgen voor een hapje en drankje. “De opkomst is aardig over het algemeen. Vaak is de borrel gekoppeld aan een thema, recent aan Indonesië.”

Faciliteiten

Koffie/thee: Voor de koffie, thee en chocolademelk leggen medewerkers maandelijks 7 euro in. ***(*)
Catering: Tegen betaling soep en broodjes. ***(*)
Aankleding: Het is een wat schemerige ruimte, ondanks de vele spotjes. ***
Grootte: Ruimte genoeg, is de indruk tijdens een tussenuur. ****
Meubilair: Twee tafels voor dertien personen, een bar en een mopperhoek, aangekleed met twee Muppetpoppen, waar vaak wat oudere docenten zitten. ***(*)
Rustig/druk: “Er zijn collega’s die hier niet zo vaak komen, zij zoeken de rust elders.” ***

Dit bericht delen:

© 2021 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.