- blad nr 7
- 7-4-2012
- auteur A. Jonkman
- Column
Rechtevenredig
Als onze inspanningen om leerlingen thuis aan het oefenen te krijgen rechtevenredig zouden zijn met het succes dat wij hebben, haalden leerlingen alleen maar negens, stonden wij in de top drie van de Pisa-onderzoeken en zou 250 miljoen voor prestatiebeloningen een lachertje zijn. Ik doe dit werk nu 3,5 jaar. Als er één reden is waarom ik er ooit weer mee zou ophouden is dat omdat mijn inspanningen zelden in verhouding staan tot die van leerlingen. Er zijn momenten dat mij dat bijna onoverkomelijk frustreert. Uit de e-mails die ik van jullie kreeg, naar aanleiding van de oproep die ik deed in het Onderwijsblad van zes weken geleden, kwam naar voren dat het ondoenlijk is om te beoordelen hoeveel werk collega’s van de verschillende secties verzetten. Maar dat neemt niet weg dat een aantal van jullie schreef dat wiskunde er ‘relatief goed afkomt’. Ook dat nog.
Wat ik ook probeer, het beste uit zichzelf halen doen leerlingen - op een enkeling na - niet. Het geloof in mijzelf dat wel te kunnen bereiken, was nou net de reden om tien jaar geleden te kiezen voor omscholing tot wiskundedocent. Ik wilde de inspirerende, enthousiaste, energieke en geduldige leraar worden waar leerplichtigen in mijn ogen recht op hadden. Het is misschien onbescheiden, maar zo’n docent ben ik nu. Alleen - het is treurig - zonder het gewenste resultaat. Tot mijn opluchting schreef Ferry Haan op 19 maart in de Volkskrant dat niet ik, maar het systeem niet deugt. Leerlingen zouden, om te beginnen, hun huiswerk op school moeten maken. Daardoor zouden zij meer oefenen en dus betere resultaten halen. Hij vroeg zich af waarom zo’n systeem niet vandaag al werd ingevoerd. Ik vraag nu hetzelfde.