blad nr 4
25-2-2012
auteur T. van Haperen
Column

Een gekmakend verlies

6 Maart is er een landelijke onderwijsstaking tegen de bezuiniging op het passend onderwijs. Tienduizenden leraren zullen elkaar ontmoeten in de Amsterdamse Arena. En terecht, want 300 miljoen weghalen bij kwetsbare kinderen en 250 miljoen verspillen aan prestatiebeloning valt in de categorie onbehoorlijk bestuur.
En toch ga ik niet naar Amsterdam. Ik heb namelijk pas nog voor joker gestaan in een jaarbeurshal in Utrecht. Met de bijeenkomst van 26 januari wilden we de Wet onderwijstijd tegenhouden. En geen misverstand: het ging ons niet om die 1040 uur, daar is namelijk best een draai aan te geven. Nee, wij hadden feitelijk slechts één over-mijn-lijk-punt: blijf met je poten van die vakantie af, want een lange zomervakantie hoort bij het beroep, dat is in de hele wereld zo. Bovendien, een week minder levert niemand wat op. Wij hebben er wel last van. En de frustratie zit diep, want al dertig jaar wordt op deze manier beleid gemaakt. Eerst komt bij bestuurders en politici het sommetje niet uit, daarna betalen wij het verschil. Deze structurele vernedering van de beroepsgroep is dé oorzaak van de uitholling van de onderwijskwaliteit. En precies dat punt is weer niet gemaakt.
Na 26 januari zijn we namelijk kansloos gesloopt in de media. Niemand had het over de ontering van de leraar. In plaats daarvan oeverloos geleuter over AOb-bestuurder Marten Kircz. Die benoemde in een vraaggesprek minister Van Bijsterveldt tot ‘carrièriste’. Mooi woord. En volkomen juist. Met een intellectueel weinig uitdagende vooropleiding, een drammerige bestuursstijl en infantiel taalgebruik past Van Bijsterveldt in het rijtje Netelenbos, Van der Hoeven. Zet het stel bij elkaar en je ziet een machiavellistische trojka, afgevuld met lerarennijd. Maar Kircz mocht de waarheid niet spreken en juist die lerarennijd kreeg vrij baan. Zo schreef ene Stephan de Vries, wetenschappelijk medewerker bij de VVD, in de Volkskrant: Docenten moeten zich niet zo aanstellen. Spannende stelling, maar een argument kon ik niet vinden en dus googelde ik De Vries, vond zijn foto: drieëntwintig, ouder schat ik hem niet. Kortom, waar haalt dat mannetje het recht vandaan?
Maar hoe reageerde de lerarenbond op dit soort achterlijke aanvallen? Die bood excuses aan! Het gevolg van deze nederigheid dan maar? De zomervakantie is definitief naar de kloten, want de politiek rook bloed en ging los: haal de gestaakte uren in, pak het salaris af, schop de leraar kapot. En in plaats van dat we terugtrapten, gingen we braaf liggen.
Daarom, meer folklore, in het Ajax-stadion nog wel. Leuk bedacht, hoor, door de strategen en spindoctors, maar ik krijg het even niet opgebracht. Het gekmakende verlies van 26 januari transfereert me naar de dubieuze zone ‘jouw rechtsorde is de mijne niet’. In mijn dromen fluistert Tanja Nijmeijer me zwoel haar mobiel nummer in het oor, Ahmadinejad mailt me met ‘geachte Ton Bin Laden’, regelmatig schrik ik wakker van exploderende ministeries en bestuurskantoren. Het is beter dat ik even rust neem en de Arena laat voor wat het is: een stadion voor losers!