blad nr 17
17-10-2000
auteur . Overige
Column

Cornielje

Zo langzamerhand vraag ik mij af waarom ik columns zou blijven schrijven voor Het Onderwijsblad. Keer op keer word ik onvolledig of onjuist geciteerd, worden mij woorden in de mond gelegd of word ik beticht van allerlei kwalijks. Mijn verweer komt noodgedwongen altijd enige weken later, als ik weer een column Œmagš schrijven, als mosterd na de maaltijd dus. Een voorbeeld. Op 30 augustus heb ik in de Tweede-Kamercommissie 25 minuten lang gesproken over Maatwerk 2, een verhaal dat in Het Onderwijsblad 15 gemakshalve wordt teruggebracht tot twee zinnen: ŒHet onderwijspersoneel moet het aanbod krijgen om de adv te verzilveren. Een nieuw stokpaardje van Cornielje die nu overal laat weten dat het hele probleem van de tekorten in een klap is opgelost wanneer de adv geheel zou worden ingetrokken en verzilverd.š De eerste zin is juist. Van de tweede zin is zo ongeveer alleen mijn naam juist geschreven! Immers, het stokpaardje is niet Œnieuwš en is zelfs niet eens een Œstokpaardješ. Ik denk de problematiek beslist niet Œin een klap op te kunnen lossenš. Over het Œgeheel intrekken van advš heeft men mij niet horen spreken! Wat ik toen heb beweerd en nu nog maar eens herhaal, is dat het verzilveren van adv op vrijwillige basis een belangrijke bijdrage kan leveren aan het oplossen van het lerarentekort. Deze opvatting maakt inmiddels school. De kern van mijn betoog bij Maatwerk 2 was dat de regering het lerarentekort niet kan oplossen als niet ook vakbonden en schoolbesturen hun verantwoordelijkheid nemen. Maar hierover hebben u en ik niets in Het Onderwijsblad gelezen.
Een tweede voorbeeld. Onder de kop De Grote Omslagš in hetzelfde nummer bewijst de onafhankelijkeš onderwijsjournalist Robert Sikkes weer eens in welke bochten hij zich moet wringen om zijn gelijk te halen. Hij gaat niet in op de strekking van mijn column van twee weken daarvoor. De strekking was dat het ongerijmd is dat In št Veld niet heeft opgeroepen tot burgerlijke ongehoorzaamheid toen Deetman en Ritzen bezuinigden op het onderwijs en dat wel doet nu Hermans extra geld investeert. Een zin als Œhet staat er niet echt, maar de zinnen suggereren het welš zegt meer over zijn wijze van journalistiek bedrijven dan over de inhoud van mijn column. Ik mag alleen maar hopen dat ook de lezer dit inziet. Vervolgens wekt RS de suggestie dat Wallage (lees: PvdA) voor het extra geld voor de klassenverkleining heeft gezorgd. Maar hoe is het echt gegaan? Het waren de onderwijswoordvoerders van PvdA, VVD en D66 die de extra investeringen in de vorige regeerperiode hebben afgedwongen. Met de motie Wallage, Bolkestein, Wolffensperger is dit bij de algemene politieke beschouwingen destijds bezegeld. Het grote geld voor de hele invoering moest bij de kabinetsformatie (1998) nog wel op tafel komen. Wij zijn onze belofte bij het regeerakkoord 19982002, zoals RS ongetwijfeld weet, nagekomen.
Men mag mij altijd aanvallen op mijn standpunten. Tegen gekleurde interpretaties, kwaadsprekerij en tendentieuze opmerkingen heb ik echter geen verweer. Ik wil de leden van de AOb dan ook adviseren: blijf politici kritisch volgen en volg met een zelfde waakzaam oog uw eigen bondsbestuurders en (onafhankelijke) onderwijsjournalisten.