• blad nr 15
  • 1-10-2011
  • auteur . Lachesis 
  • Column

 

Schuldeloos

Nou ja, zeg. Wat zullen we nu hebben? Jorrit kijkt mij sprakeloos aan. Hij moest toch zeker alleen maar niezen! Iedereen moet toch wel eens niezen. Daar kun je toch niet verantwoordelijk voor gesteld worden? Jeetje. Jorrit rolt met zijn ogen en schuift bozig op zijn stoel heen en weer.
De rust is verstoord. Even daarvoor hadden alle pennen nog in een doodse stilte over het papier gegleden, de stilte was zo weldadig geweest dat het herinneringen opriep aan lang vervlogen tijden. Ik had wat gemijmerd over dit leuke, rustige stel leerlingen, over hoe leergierig ze zijn en hoe goed ik mijn verhalen aan ze kwijt kan. Kennelijk had ik mijn zegeningen wat te vroeg geteld. Ineens klinkt er een knal. Een onfatsoenlijk harde knal. Overal schieten pennen opzij, ze laten lelijke strepen achter. Er wordt luidruchtig gemopperd, gemonkeld, gesist. Maar de stevigste reactie komt van mij. Ben je nou helemaal betoeterd? Nu is Jorrit boos. Boos omdat ik boos ben en omdat zijn klasgenootjes boos zijn. Je draait de zaak om, wijs ik hem terecht. Iedereen heeft het recht om hier kwaad over te zijn maar jij niet. Jij zou je moeten verontschuldigen. Ja maar, ik moest gewoon…, sputtert hij hevig opgewonden. Ga er maar even uit, gebied ik. Omdat ik niezen moest, vraagt hij met een rood hoofd. Ik wijs naar de deur.
Als Jorrit op de gang staat, keert de rust snel terug. De pennen glijden opnieuw in een heerlijke stilte over het papier. Dan staat Bart plotseling op en loopt naar mijn bureau. Je kunt er toch niets aan doen als je niezen moet, vraagt hij. Ga eens zitten, zeg ik verstoord opkijkend. Bart druipt hoofdschuddend af. Het verbaast me niets dat uitgerekend Bart verhaal komt halen. Bart is de evenknie van Jorrit. Ook hij kan nooit ergens wat aan doen. Gilletjes slaken, in zich zelf praten, langdurig heen en weer schuiven met zijn laatje, Bart is ervan overtuigd dat het buiten zijn vermogen ligt om in te grijpen. Voor elk storend gedrag geeft hij altijd omstandig een verklaring en die luidt: het komt door iets of iemand buiten mij. Kom nou niet aanzetten met een schuldvraag, juf.
Als de klassendienst de schriften ophaalt, loop ik naar de gang. Daar heeft zich inmiddels de helft van groep 8 om een hevig ontstelde Jorrit geschaard. Omdat je moest niezen, hoor ik een aantal leerlingen verbaasd uitroepen. Kom maar weer binnen, zeg ik. Ik zie dat Jorrit nog even overweegt om mijn standpunt over de beheersbaarheid van een nies opnieuw te tarten. Dan sloft hij naar binnen waar hij liefdevol ontvangen wordt door een bezorgde Bart.
’s Middag is er echter van die bezorgdheid niets meer over. Jorrit en Bart hebben ruzie. Ruzie over een schrift van Bart dat drie millimeter over de rand van de tafel van Jorrit is geschoven. Jorrit verwijdert het schrift met de snelheid van het licht. Bart keilt het projectiel al even hard terug. Zo gaat het een tijdje woordeloos door. De gezichten van Bart en Jorrit worden steeds roder. Het groepje waar ze deel van uitmaken, kijkt verbaasd toe. Ik ook. Stopt het nog eens, informeer ik vermoeid. Dat is een moeilijke vraag. Het impliceert dat iemand zich verantwoordelijk voelt, zich iets afvraagt, een beslissing neemt. Zuchtend onderschep ik het projectiel. Het schrift ziet er gemangeld uit. Dat is dan 20 cent, zeg ik. Jorrit moet het betalen, zegt Bart. O, niet waar, jij moet het betalen, roept Bart, het kwam door jou!
Schuldeloze knaapjes. Immer een onbevlekt blazoen. Nooit wat gedaan. Nergens verantwoordelijk voor. Wanneer begrijp ik dat nou eens?
www.twitter.com/clotho53

Dit bericht delen:

© 2023 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.