Geen kostenpost

De vakantieperiode is niet voor iedereen een periode van rust geweest. Naast de politieke spanning over de euro hadden velen te maken met de onzekerheid of ze in het nieuwe schooljaar nog wel voor de klas zouden staan. Of er waren andere factoren die onrust veroorzaakten: welke klassen krijg ik dit jaar, hoeveel leerlingen heb ik in mijn groep, geef ik nog les in hetzelfde gebouw of moet ik naar een andere locatie?
Jaarlijks terugkerende onzekerheden die iedereen die in het onderwijs werkt direct herkent. Maar de omvang van de groep mensen die met dit soort zaken wordt geconfronteerd, is dit jaar enorm toegenomen. Veel personeelsleden hebben te horen gekregen dat hun tijdelijke aanstelling niet wordt omgezet in een vast dienstverband of - nog erger - zelfs niet wordt verlengd.
Nog maar een paar jaar geleden leken we de goede weg te zijn ingeslagen met het convenant Leerkracht. Eén miljard extra investeringen in het onderwijs: een eerste stap. Een convenant waarvoor het kabinet in 2008 extra geld beschikbaar had gesteld en dat bestond uit een aantal maatregelen waarmee ook de besturen in primair en voortgezet onderwijs instemden. De maatregelen moesten ervoor zorgen dat er meer medewerkers zouden komen met hogere salarisschalen. De invoering ervan zou een aantal jaren duren en ongeveer nu zouden de effecten van deze eerste stap zichtbaar worden.
Inmiddels is iets anders duidelijk geworden: door het ontbreken van een loonsverhoging betaalt het onderwijspersoneel deze extra investering zelf. Dat is onaanvaardbaar.
De PO- en VO-raad nemen afstand van de afspraken in het convenant en de bedoeling ervan. Zo komt er niets terecht van het plan Nederland weer een positie geven in de top vijf van de kenniseconomielanden. Bezuinigingen op passend onderwijs zullen effecten hebben op het po en ook op het vo. De groepsgrootte zal nog verder stijgen, waardoor het bijna onmogelijk wordt binnen de groep aan iedere leerling de gewenste individuele aandacht te geven.
Uiteraard onderkent de AOb de positie waarin Nederland zich bevindt. Maar een absolute voorwaarde om aan de crisis het hoofd te kunnen bieden is een goed opgeleide bevolking. Het onderwijspersoneel wil daaraan graag meewerken, maar moet daartoe wel in de gelegenheid worden gesteld. We leken op de goede weg, maar het gaat nu de verkeerde kant op. Onderwijs is geen kostenpost: onderwijs is investeren. Kabinet en werkgevers moeten zich dat realiseren. De AOb zal zich de komende periode samen met de leden inspannen om dat duidelijk te maken.
Martin Knoop, algemeen secretaris AOb