- blad nr 12
- 25-6-2011
- auteur W. Dresscher
- Kleine column
Aalmoes
Veel mensen zullen denken dat dit terecht is, maar dat komt alleen door de formulering. De minister-president doelde namelijk onder meer op uw salaris. Het kabinet van de VVD'er houdt immers vast aan de nullijn voor overheidspersoneel. Maar het is eigenlijk veel erger: personeel van onderwijsinstellingen gaat er op achteruit. Inflatie zorgt ervoor dat een leraar of conciërge jaarlijks pakweg twee procent aan koopkracht verliest. Intussen krabbelt de economie wat op en stijgen de marktsalarissen weer voorzichtig. Het is gebruikelijk dat eerst de hoogopgeleiden daarvan profiteren. Die zijn namelijk het schaarst. Voor ons ontstaat daarmee een probleem. Willen we het lerarentekort dat de huidige pensioengolf veroorzaakt enigszins opvangen, dan heeft het onderwijs nieuwe - hoogopgeleide - leraren nodig. En we moeten in dezelfde vijver vissen als de marktpartijen, die weer meer te besteden hebben. Het verschil: het onderwijs gooit een lijn met een roestig haakje in het water, waar marktpartijen er een vet stuk lokaas aan kunnen bevestigen.
Natuurlijk, niet iedere starter of studiekiezer is in de eerste plaats geïnteresseerd in geld of een auto van de zaak. Maar het contrast wordt op deze manier wel erg groot. Temeer omdat een baan in het onderwijs naast een bescheiden salaris ook nog eens een hoge werkdruk oplevert, en er zaken moet worden gedaan met een grillige werkgever. Want van het rijk kun je een heleboel roepen, maar niet dat het erg consequent is met beloften richting het onderwijspersoneel: het salaris zou worden opgetrokken, maar docenten kregen een nullijn. Er zouden geen nieuwe blauwdrukken zonder draagvlak voor het onderwijs worden ontworpen. Maar er wordt buitenissig gesnoeid in het passend onderwijs en het onderwijs krijgt prestatiebeloning, waar niemand op zit te wachten.
Van een premier die onderwijs een persoonlijke prioriteit noemt, mag de AOb een andere opstelling verwachten. Het apart zetten van toppertjes, het creëren van concurrentie in de lerarenkamer: voorlopig grossiert het kabinet-Rutte in schijnoplossingen. Als Rutte zijn prioriteiten serieus neemt, moet hij investeren in meer en betere leraren. Die zijn doorgaans niet uit op het hoogste salaris, maar met een aalmoes trek je ze ook niet. Als het even kan leg ik hem dat persoonlijk uit, nog voor het reces.
Walter Dresscher, voorzitter AOb