• blad nr 11
  • 11-6-2011
  • auteur T. Rolvink 
  • Kleine column

 

Geen idee

Los van de vraag of ik er blij mee ben, is het een gegeven dat het onderwijs voor een groot deel is gedecentraliseerd. Wat dat precies inhoudt, is niet voor iedereen duidelijk. Dat is begrijpelijk: veel mensen zijn maar zijdelings betrokken bij het onderwijsbestuur en hebben geen zin om zich te verdiepen in de vraag waar de plichten en verantwoordelijkheden van de minister van Onderwijs ophouden en die van de sociale partners beginnen.
Het wordt echter ergerniswekkend als blijkt dat ook politici zich onder deze groep scharen. En dan heb ik het niet over defensiewoordvoerders of wethouders die zich in een middelgrote gemeente bezighouden met de vraag of een rotonde beter is dan een kruispunt met stoplichten. Dan heb ik het over onderwijswoordvoerders van de grote Kamerfracties. Maar ook minister Marja van Bijsterveldt lijkt vaak geen idee te hebben hoever haar invloed reikt.
Die slingerde een paar maanden terug doodleuk een persbericht de wereld in met de aankondiging dat de zomervakantie in het voortgezet onderwijs een week korter moet, en dat het personeel op die dagen moet gaan vergaderen. Opmerkelijk voor iemand die al jaren op het ministerie van Onderwijs rondloopt: ze had moeten weten dat ze er niet over gaat. Een een-tweetje met de werkgevers? Wellicht. In ieder geval moesten we er tijdens de cao-onderhandelingen uren over soebatten, terwijl er meer ijzers in het vuur lagen.
Ander voorbeeld: VVD-kamerlid Ton Elias vindt de seniorenregeling bapo te duur en zet een nummer op touw om tot afschaffing te komen. Gebruikt daarmee het onzinnige argument dat de oudere leraar de jongere in de weg zit vanwege de hoge kosten, en krijgt een meerderheid in de Tweede Kamer. En niet dankzij de gedoogconstructie met de PVV, maar vanwege steun van de PvdA. Een sociaaldemocratische partij vindt dus een regeling om oudere leraren langer gezond voor de klas te houden te duur? Mijn klomp brak. Het is overigens niet alleen dit punt waarop deze partij steeds meer met de rug naar het onderwijzend personeel toe staat. Ik ben in de pen geklommen en heb de heren Metin Çelik en Job Cohen nog maar eens laten weten wat het nut is van deze regeling.
Het is niet net te citeren uit reacties op persoonlijke brieven, dus dat doe ik maar niet. Laat ik het er maar op houden dat ik verre van onder de indruk ben. Ik heb een nieuwe reactie overwogen, maar uiteindelijk zat ik maar wat naar mijn monitor te staren: wat moet de AOb hiermee? Kennelijk denkt een groot deel van politiek Den Haag dat het onderwijs nog voldoende vet op de botten heeft om dit soort plannen te kunnen doorstaan: voor die Kamerleden bestaat het lerarentekort alleen in een parallel universum.

Ton Rolvink, lid dagelijks bestuur

Dit bericht delen:

© 2021 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.