blad nr 9
14-5-2011
auteur . Lachesis
Column

Groepsdynamiek

Sharon uit groep 6 begrijpt heel goed dat zij, als groepsleider, verantwoordelijk is voor Sami en Ryan. Maar de heren houden niet van begrijpend lezen. Het is saai juf, zuchten ze als ik ze uit de wc pluk en naar hun tafel in de hal terugbreng. Sharon schaamt zich zichtbaar voor het verlies van haar pupillen en vaart schuimbekkend tegen ze uit. Waar waren jullie nou? Ik ben jullie steeds maar kwijt! Vijf minuten later hangt Sami lusteloos over de reling en zie ik van Ryan alleen nog de voeten boven tafel uitsteken. Sharon heeft de strijd opgegeven en schrijft netjes de antwoorden in de boekjes van beide jongens. Ze heeft rode wangetjes en ziet er vermoeid uit. Het is duidelijk dat deze groep geen voortgang boekt op deze wijze. We zoeken een groepsleider uit die Sami en Ryan beter in het gareel moet krijgen. In de groep van Aisha wordt daarentegen heel hard gewerkt. Aisha betrekt iedereen bij het vinden van de antwoorden en bij verschil van mening wordt het beste antwoord uitgekozen. Ik vind begrijpend lezen zo veel leuker juf, roept Sasha vrolijk als ik langsloop. In de groep van Samantha uit groep 8 zitten vier lieve kinderen uit groep 7. Ze wachten rustig af tot hun groepsleider zegt wat ze moeten doen. Samantha is echter geen tel van plan om haar opdracht serieus te nemen. Ze neemt al tijden niets meer serieus, afgezien van jongens, de laatste mode, haar Blackberry en het winkelcentrum. De kinderen uit haar groepje spelen met hun pen en kijken elkaar bevreemd aan. Gebeurt er nog wat? Het is doodstil als ik poolshoogte kom nemen. Waar zijn jullie, vraag ik, terwijl ik een boekje oppak. Samantha vlijt haar lijf languit over de tafel. Ze kijkt me schalks aan en grinnikt. Ik zie aan haar dat ze maar niet kan geloven dat ze uitverkoren is voor deze opdracht. Ik heb je uitgekozen omdat ik denk dat je dit heel goed kunt, zeg ik langs mijn neus weg. Samantha schiet verlegen in de lach. Als ik even later terugkom zie ik dat er hard gewerkt wordt. Samantha kijkt me vrolijk aan. Ze doen het goed hoor, zegt ze collegiaal tegen me. Mooi zo, knik ik al even collegiaal terug, schrijf je zelf ook iets op? Samantha schrikt overeind. O ja, oeps, vergeten. Bij het groepje van Masha is beroering ontstaan. Welnee, hoor ik Storm verbaasd uitroepen, hoe kom je daar nou bij? Masha is enigszins rood aangelopen, maar houdt haar standpunt stevig vol. Schrijf het nu maar op, zegt ze ietwat bazig. Ook als het niet goed is, dringt Storm aan. Schrijf het nou maar op, herhaalt Masha. Storm kijkt me kwaad aan. Ik denk echt dat het niet goed is juf! Je schrijft het antwoord op waarvan de meerderheid van de groep zegt dat het goed is, interrumpeer ik, en aan het eind van de les kijk je alles met behulp van het antwoordenboek na. Masha knikt dankbaar. Dat zei ik toch, zegt ze nuffig tegen Storm. Storm hapt nu naar adem. Oh niet waar, je zei... Ga nu maar door, sus ik. Na de les komt Storm bij me. Masha zit toch al in groep 8, zegt hij aarzelend. Ik knik. Hij buigt zich naar me toe. Ze weet helemaal niet zoveel, zegt hij zachtjes, hoe kan het dat ze toch al in groep 8 zit? Ik kijk hem uitdrukkingsloos aan. Dat kan, zeg ik en het is jouw taak om je gewoon aan te passen. Sjoerd druipt hoofdschuddend af. Sarah is een serieuze, sociale leerling uit groep 7. Ze leek geknipt voor de rol van groepsleider. Maar lang nadat alle problemen in andere groepen zijn opgelost is het in haar groep nog onrustig. Ik kijk een tijdje naar de verrichtingen van dit groepje en begrijp dat Sarah zelf het probleem is. Ze wil leuk gevonden worden. De rol van leider is daar niet geschikt voor. Het is enorm suf om je keurig aan de regels te moeten houden. Haar lach klinkt om die reden overal bovenuit, aan haar op fluisterde toon uitgesproken grappen lijkt geen einde te komen. Ondanks mijn vermaningen blijft ze in haar popiejopie-rol schieten. Ik zie geen andere uitweg en stel een nieuwe groepsleider aan. Binnen de kortste keren gedraagt Sarah zich weer als een serieuze, sociale leerling