- blad nr 9
- 14-5-2011
- auteur L. Douma
- Redactioneel
Klagende ouders
Zes van de tien leerkrachten heeft regelmatig te maken met klagende ouders. Drie van de tien zelfs meer dan tien maal per jaar. Hoge verwachtingen van leerprestaties, lesuitval, slecht functioneren van leerkrachten, onheuse bejegening, pestgedrag in de klas en het schoolbeleid behoren tot te favoriete onderwerpen van de klagers.
Begrip voor de klagende ouders is er wel. ‘Sinds ik zelf ouder ben van een kind in het middelbaar onderwijs begrijp ik klagende ouders beter. Je hoort via je kind met name de excessen uit het totale docentenkorps. Dit geeft ook een heel bizar beeld’, reageert een docent. Maar leerkrachten vinden ook regelmatig dat de klachten onredelijk zijn. Zo krijgen zij klachten over andere leerlingen, verkeerssituaties rondom de school, het niet toekennen van een rugzakje en extra vakantiedagen. Klachten waar ze niets of weinig mee kunnen. In 37 procent van de gevallen wordt de klacht desondanks in meer of mindere mate als een persoonlijke aanval ervaren. ‘Ik ben altijd geneigd om klachten van ouders persoonlijk op te vatten. Dit zouden wij als leerkrachten niet moeten doen, want dat ontneemt je ontzettend veel lol in het werk dat zo mooi is’, zegt een respondent.
Toch worden niet alle klachten afgeserveerd als lastig. ‘Een klagende ouder is ons liever dan een onverschillige’, schrijft een leerkracht. ‘Het zorgt er vaak ook wel voor dat je anders naar je eigen functioneren gaat kijken’, bekent een ander. ‘Ik vind de meeste ouders over het algemeen heel redelijk. Als je gewoon blijft luisteren, wordt het vaak vanzelf genuanceerder.’