- blad nr 8
- 23-4-2011
- auteur J. van Aken
- de Vereniging
Werkgevers zitten soms huilend aan tafel
“Wat er nu gebeurt, heb ik nog nooit eerder meegemaakt”, vertelde Jansen. Dagelijks krijgt de AOb mailtjes dat er hier 200 banen verdwijnen, daar 300 en dat de ambulante begeleiding wordt weggevaagd. “Regelmatig worden we uitgenodigd om over een sociaal plan te praten door werkgevers die soms huilend aan tafel zitten.” Het is het gevolg van de plannen om 300 miljoen te bezuinigen op passend onderwijs. Dat kost zo’n negenduizend mensen hun baan en heeft grote consequenties voor het reguliere basisonderwijs, vat Jansen de plannen tijdens een AOb-voorlichtingsbijeenkomst in Utrecht samen.
Daarbovenop komt er ook nog een stelselwijziging. “Elke school krijgt zorgplicht en dient zo goed mogelijk onderwijs te bieden voor elk kind.” Daartoe dienen scholen een zorgplan te maken. In dat plan moet onder meer staan welk type leerling een school kan opnemen, volgens welke methoden gewerkt wordt en wie welke taken krijgt. “Wie is daar al mee bezig”, vraagt Jansen. Vijf van de veertig aanwezigen steken hun hand omhoog.
Het afschaffen van de rugzakjes kan ook ten koste gaan van extra personeel op de basisscholen. “Er zijn al werkgevers die hen in het risicodragend deel van de formatie zetten”, weet de bestuurder.
Staking
De expertise van ambulante begeleiders verdwijnt voor een groot deel door de bezuinigingen. Een ambulant begeleider vertelt dat zij en haar collega’s in het risicodragend deel van de formatie zijn geplaatst. “De gelden zijn er volgend schooljaar nog wel, maar je kunt leerlingen niet meer begeleiden omdat tweederde van de begeleiders vertrokken is.” Waar moet ik scholen naar verwijzen, wil ze weten. “Naar Den Haag”, roept een man boos. Jansen bevestigt dat. “Het is verbijsterend wat hier gebeurt. Elk kind is de dupe en leerkrachten krijgen te maken met hogere werkdruk.”
Daarom kiest de AOb voor acties. Op 11 mei is er een actieconferentie van schoolleiders en op 19 mei volgt een landelijke staking. “Als u er ook van overtuigd bent dat dit zo niet langer kan, doe ik een dringend beroep op u om te staken.”
Marjon van Peer, leerkracht en remedial teacher op basisschool de Spits in Utrecht, is bereid te staken. “Dan wordt duidelijk naar de buitenwereld en de ouders dat het zo echt meer niet kan.” Ze ervaart dat steeds meer kinderen in haar groep 1/2 hulp nodig hebben. “De leerlingen hebben steeds grotere gedragsproblemen. Leerkrachten voelen zich met de rug tegen de muur staan.” Ouders zien dat vaak niet, merkt ze. “Ik heb dit jaar al twee keer aan ouders verteld dat hun kind veel extra zorg nodig heeft, dan is er vaak wel begrip.”
De voorlichtingsbijeenkomsten werden gehouden voordat de minister van Onderwijs tot het besef kwam dat zij te druistig bezig was.