• blad nr 20
  • 11-12-2010
  • auteur S. Ridder 
  • Mijn leerling & ik

 

Nikkie en Tom

Nikkie Freeke ging speciaal naar het Haagse Segbroek College vanwege het Muziekplan. Zij moest auditie doen bij Tom Smit, de toenmalige coördinator van het Muziekplan. Nu, negen jaar later, zit ze op het conservatorium én is ze zijn collega.

Nikkie speelde al jaren klarinet toen ze op het Segbroek auditie moest doen. Ze was het derde kind in de familie Freeke dat naar het Muziekplan ging. “En dat terwijl mijn ouders zelf niet echt muzikaal zijn.” Leerlingen die het Muziekplan doen, volgen de gewone lessen, maar krijgen vijf uur per week extra les in muziek. Tom: “Je moet dus echt wel iets met de muziek willen. Het mooie van deze constructie is dat je allemaal muzikaal aangelegde leerlingen voor je neus krijgt. Dat is de droom van iedere muziekdocent natuurlijk. En over het algemeen zijn leerlingen meer gemotiveerd dan ‘gewone’ leerlingen.”
Nikkie weet nog goed dat ze bloednerveus was voor haar auditie. “Bas moest voor mij. Toen kende ik hem nog niet, nu is het een van mijn beste vrienden en spelen we samen in de band The Relish.”
Nikkie doorstond de auditie glansrijk en kwam in een leuke klas terecht. Met Bas. Tom: “Die klas van Nikkie en Bas was een speciale klas, ze hadden eigenlijk allemaal al snel een goede klik met elkaar. Ik hoefde als docent niet te regelen dat ze bandjes formeerden of samen gingen spelen. Dat ontstond gewoon vanzelf.” Tom hoefde dan ook niet lang na te denken toen een tennisvereniging bij het Segbroek aanklopte voor een bandje. “We hebben een schoolbus helemaal volgepropt met instrumenten en Nikkies band heeft daar een topoptreden verzorgd. En daarna konden we zo aanschuiven bij de barbecue.”
Nikkie weet nog dat ze toen helemaal verbaasd was dat Tom hele lappen vlees naar binnen werkte omdat ze dacht dat hij vegetariër was. “Hij zei toen dat hij alleen maar vegetariër is als het hem uitkomt. Het was een onwijs leuke avond.” Leuke avonden hebben ze nog steeds; als een van hen ergens optreedt en de ander komt kijken, of als Tom weer een barbecue organiseert voor oud-leerlingen die iets in de muziek doen.

Wereldberoemd
Inmiddels is het alweer vier jaar geleden dat Nikkie als leerling op het Segbroek rondliep. Bij het afscheid speelden Tom en Nikkie nog samen in een gelegenheidsband met eigen nummers. Nu geeft ze muziekworkshops op het Segbroek en loopt ze via de lerarenkamer naar de muziekklas, om even een kop koffie te halen.
Tom heeft nooit getwijfeld of zijn oud-leerling geschikt was om workshops te geven. “Nikkie is heel geduldig en betrouwbaar en kan goed met andere mensen omgaan. Bovendien weet ze raad met alle instrumenten. Het voelt dan ook heel natuurlijk dat ze hier nu ook workshops geeft. Wat ook leuk is, is dat zij een voorbeeld is voor de leerlingen van nu. Aan haar zien ze dat je echt iets kunt bereiken in de muziek.” Tom doelt op het feit dat de carrière van Nikkie hartstikke voorspoedig loopt. “Ze zit op het conservatorium in Amsterdam en geeft bandcoaching en privélessen. En ze speelt dus in een onwijs goede band. Ze nodigt me af en toe uit voor optredens. Zo was het fantastisch om haar en Bas met The Relish op te zien treden op The Hague Jazz.” Nikkie vertelt Tom dat ze twee weken terug een platencontract heeft getekend en dat hun album in het najaar van 2011 in de winkels zal liggen. Tom ziet het helemaal zitten: “Als zij straks wereldberoemd is, sta ik natuurlijk met dit artikel te wapperen.”
En dan te bedenken dat het allemaal heel anders had kunnen lopen. Nikkie: “In het derde jaar van de havo was ik de klarinet zat en ik had ook genoeg van het klassieke hoekje waarin ik zat. Maar ik wilde niet stoppen met het Muziekplan. Dat vond ik namelijk nog heel leuk.”
“Er zat ook geen groei meer in je spel op de klarinet”, vult Tom aan. Nikkie vertelt dat Tom haar toen het juiste duwtje in de rug gaf. “Ik begon de basgitaar steeds leuker te vinden, maar ik twijfelde heel erg of ik wel kon overstappen naar dit totaal andere instrument en of ik snel genoeg mijn weg kon vinden in de pophoek.” Tom twijfelde ook, maar liet haar toch auditie doen. Tom: “Normaal doen we zoiets niet in zo’n laat stadium vanwege de grote achterstand. Maar met haar talent en muzikaliteit wilde ik het wel een kans geven.” En terecht, want de passie voor de muziek kwam volledig terug. Tom weet het mooi te verwoorden: “Als je bij Nikkie de muziek weghaalt, houd je niets meer over.” Nikkie lacht. “Op deze manier is het wat boud gesteld, maar het klopt wel. Alles wat ik doe op school, met mijn werk en in mijn hobby is muziek. Ik ben heel blij dat ik, mede dankzij Tom, mijn weg in de muziek heb gevonden.”

Dit bericht delen:

© 2020 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.