- blad nr 12
- 26-6-2010
- auteur J. van Aken
- Redactioneel
Je hoort hoe collega’s het aanpakken
Klassenassistenten, conciërges, praktijkinstructeurs, technisch onderwijsassistenten, leraarondersteuners. Ze zijn er allemaal tijdens AOb!live op 9 juni in Utrecht, met 23 workshops voor onderwijsondersteuners.
Er zouden veel vaker dit soort bijeenkomsten moeten plaatsvinden, vindt Ingeborg Scholten, onderwijsondersteuner op de Alexander Roozendaalschool in Amsterdam. “Er is onder oop’ers veel onduidelijkheid over onbevoegd voor de klas staan en over functiewaardering. Er verandert veel in het onderwijs, de functies zijn in ontwikkeling. Het is mij niet duidelijk wat wettelijk gezien wel en niet van oop’ers mag worden gevraagd.”
Die onduidelijkheid komt ook naar voren tijdens de workshop ‘Onbevoegd voor de klas’, door AOb’er Harry Derksen. “Een onderwijsassistent werkt onder verantwoordelijkheid van een leraar, die is dus altijd in de klas”, legt hij uit. Zijn opmerking wekt hoongelach en geroezemoes op. Verscheidene onderwijsassistenten zeggen dat ze regelmatig alleen voor een groep staan. Een vrouw vertelt dat ze 15 euro bruto per dag krijgt als ze een leerkracht vervangt. “Wat schandalig weinig”, merkt iemand op. Een ander vertelt dat van haar simpelweg wordt verwacht dat ze lesgeeft.
Derksen bevestigt dat veel assistenten onbevoegd voor de klas staan. “Ze vinden het vaak ook leuk. Maar zet van tevoren dan wel de afspraak op papier dat de school verantwoordelijk is”, adviseert hij. Weigeren kan lastig zijn omdat er veel druk op je uitgeoefend wordt, stelt Derksen vast. Zijn oplossingen: “Pas de taak- en functieomschrijving aan, laat de school een toelage verstrekken, weiger voor de situatie zich aandient, of haal je bevoegdheid.”
Straatcultuur
Frank van der Zee is pedagogisch conciërge op scholengemeenschap de Amersfoortse Berg. “Wij zijn er voor de veiligheid van leerlingen en docenten op school. Leerlingen kunnen makkelijk contact met ons maken als ze ergens mee zitten.” Hij woont de workshop ‘Respect! Omgaan met jongeren uit de straatcultuur’ door Gerrit Huisman van de Hogeschool Utrecht bij.
Huisman schetst hoe de straatcultuur de school binnensluipt. “Het begint in het fietsenhok en daarna komt de straat de gangen in, graffiti duikt op in de toiletten. Jongeren dragen baggy broeken en er zijn ontmoetingen waarbij jongeren elkaar onderdrukken, versieren, rekeningen vereffenen en vrienden maken. De sfeer wordt harder en er komt ander publiek de school in.”
Hij beschrijft twee manieren om ermee om te gaan: judo en karate. “Bij judo leg je contact door een praatje te maken, dat levert respect op. Als je contact hebt, kun je je punt maken door te zeggen dat je het vervelend vond dat hij gister weer te laat was.”
Bij karate geloof je in je kracht, in je uitstraling. “Door je grenzen aan te geven, maak je als professional duidelijk dat je iets niet wilt hebben en dat levert ook respect op. De beste leraren gebruiken beide technieken”, benadrukt hij.
Pedagogisch conciërge Van der Zee herkent zijn verhaal. “Graffiti op de muur en het ontstaan van groepjes zie ik bij ons ook gebeuren; puzzelstukjes vallen op zijn plaats.” Hij gaat met zijn collega’s een aanpak bespreken. “Mijn idee is om als je iets signaleert, contact te leggen met groepen, dan kun je het probleem opheffen.”
Van der Zee vindt het belangrijk dat het oop met AOb!live ook een moment heeft om bij elkaar te komen. “Je hoort hoe collega’s op andere scholen het aanpakken en in een aantal onderwerpen van workshops ga ik me verder verdiepen, functiewaardering bijvoorbeeld. Graag een herhaling van deze dag wat mij betreft.”