- blad nr 6
- 27-3-2010
- auteur E.. Prins
- Mijn collega
Denken en doen
Functie: leerkracht groep 1/2
School: Openbare montessorischool, Zeist
De pabo leek haar altijd al leuk, maar op haar zeventiende knapte Anouk tijdens een meeloopdag af op een ‘heel truttige kleuterjuf’. Ze ging voeding & gezondheid studeren en daarna promoveren. Maar het promotieonderzoek beviel niet. Ze stopte en toen kwam toch de pabo weer in beeld. Inmiddels is Anouk anderhalf jaar juf, tot volle tevredenheid.
Trots: “De pabo een stap terug? Zo kijk ik er niet tegenaan. Ik ben er juist trots op dat ik de keus heb durven maken voor wat ik echt leuk vind. Ik vind dit heel mooi werk. Als een kind ineens snapt hoe het zijn veters moet strikken, daar word ik heel blij van.”
Montessori: “Mijn eerste stage liep ik op een montessorischool en dat beviel zo goed dat ik die specialisatie ben gaan doen. Het kind staat hier echt centraal, dat vind ik een heel mooi uitgangspunt. Je kijkt waar het aan toe is en biedt dat aan. Daarnaast hebben montessorischolen heel goed en mooi lesmateriaal.”
Baan erbij: “Ik sta drie dagen voor de klas. Ik werk graag fulltime, maar wil niet nog een klas erbij, dat is me te veel. Ik heb er bewust voor gekozen er iets heel anders naast te doen: op kantoor, bij Calibris. Dat is een kenniscentrum voor mbo-opleidingen in zorg en welzijn. Voor mij is dit een ideale combinatie van denken en doen.”