- blad nr 16
- 17-10-2009
- auteur S. Ridder
- Mijn leerling & ik
Annemarie en Danielle
Al pratend komen ze erachter dat Annemarie eigenlijk maar twee vakken bij Danielle heeft gevolgd. Kennelijk hebben ze veel indruk op elkaar gemaakt: “We hebben namelijk het gevoel dat we elkaar al veel langer kennen.” Danielle is docent ergonomie en handtekenen bij de opleiding Product Design and Engineering van de Hogeschool van Utrecht en kreeg Annemarie bij een van de eerste ontwerpprojecten die ze begeleidde. Het eerste project van Annemarie was volgens Danielle te braaf. “Het was een goed werkstuk, maar te weinig gedurfd. Ik zag meteen dat er meer in haar zat dan ze liet zien.” Annemarie: “Ik was heel onzeker over wat er wel en niet kon, dus bleef ik in de veilige hoek. Gelukkig prikte Danielle daar zo doorheen. Zij heeft me toen aangespoord om buiten mijn eigen hokjes te denken. Om de onzekerheid los te laten. Toen die knop eenmaal om was, leverde me dat ook veel meer werkplezier en creativiteit op.”
Ongeleid projectiel
Die ommezwaai was volgens de docent goed te zien in haar volgende ontwerpen. Annemarie moet wel lachen om deze geschiedschrijving: “Je weet niet half wat je in gang hebt gezet, ik voel me nu wel eens een ongeleid projectiel.” Volgens Danielle is dat juist heel goed. “Door vrij te werken, kom je erachter wat je zelf mooi vindt, en dat is heel belangrijk.” Danielle legt uit dat het voor een ontwerper noodzaak is om een eigen stijl te vinden. “Als je doet wat bij je past, dan komen straks de opdrachtgevers vanzelf op je pad. Je moet je eigen weg vinden en dat lukt niet als je constant het gevoel hebt dat anderen over je schouder mee zitten te kijken. Zelfs niet als dat docenten zijn.”
Eigen bedrijf
Annemarie is inmiddels toe aan haar afstudeeropdracht en tot haar grote verdriet kan Danielle niet haar afstudeerbegeleider zijn. Danielle: “Annemarie kwam langs op de hogeschool en vroeg me als haar afstudeerbegeleider. Ik zat op dat moment net in gesprek met mijn teamleider over mijn ureninzet voor volgend jaar. In dat gesprek werd duidelijk dat ik als freelancedocent een van de eerste docenten was die uren moest inleveren bij een bezuiniging. Ik moest dus helaas ‘nee’ zeggen tegen Annemarie, maar haar timing was natuurlijk perfect. Ik had graag die lesuren behouden, het docentschap bevalt me namelijk steeds beter. Maar ik zit gelukkig niet zonder werk, want ik heb mijn eigen bedrijf ‘d.m.v.design’ ook nog.”
Doorzetter
Danielle vindt het daarom extra leuk om met Annemarie in deze rubriek te staan. “Ze is echt een bijzondere leerling voor mij. Zo’n leerling waarvan je hoopt dat er meer in je klas zitten: getalenteerd, gemotiveerd en aanspreekbaar met feedback. Annemarie heeft laten zien dat ze talent heeft, dat zag je al aan haar eerste ontwerpen. Altijd een goede vlakverdeling en er zat altijd een goed idee achter. De logica en creativiteit spatten vaak van het vel. Daarnaast was ze ook heel gemotiveerd. Vroeg je om een schets, dan kreeg je er tien. Vroeg je om een uitwerking, dan kreeg je een uitwerking tot in de details. Zelfs de maat schroefjes en het soort materiaal had ze dan uitgezocht. Echt een doorzetter. Zeker als je ook nog eens kijkt naar haar persoonlijke verhaal.”
Opbouwende kritiek
Annemarie legt uit dat ze door haar ziekte, multiple sclerose, niet langdurig achter de tekentafel kan werken. “Ook computerwerk is vaak te pijnlijk. En daarnaast heb ik adhd. Misschien dat ik daarom ook altijd zoveel ideeën heb. Ik heb gelukkig geleerd om mijn schetsen heel overzichtelijk te maken, anders verzuip ik er in. Danielle heeft me hier goed in kunnen sturen met goede feedback. Haar kritieken waren zo duidelijk en volledig. Ik denk dat ik het daardoor ook meteen kan verwerken. En haar inzet inspireerde mij ook om er vol voor te gaan. Volgens mij deed Danielle namelijk altijd veel meer dan het contract met de hogeschool haar voorschreef.” Danielle knikt. ”Dat klopt wel, ben ik bang. Misschien klikt het daarom ook wel zo goed tussen ons, we lijken best wel op elkaar. Maar ja, ik loop ook graag een tandje harder voor leerlingen die graag iets willen leren.” Mede door die instelling kan Annemarie toch weer begeleid worden door Danielle. “Door mijn ziekte kon ik een vak niet afronden. En nu helpt Danielle me om dat vak in te halen, buiten de lesuren om.” Danielle: ”Weet je, talent is maar een onderdeel van het succes. Als je je niet inzet, of je niet laat bijsturen door anderen, kom je er niet. Deze dame komt er wel.”