- blad nr 11
- 31-5-2008
- auteur T. Rolvink
- Redactioneel
Op kamers
We voeren in het cao-overleg met de VO-raad. Dat is nieuw: de scholen wilden graag op eigen benen staan, zelf de verantwoordelijkheid dragen. Er gaat geen moment voorbij of die eigen verantwoordelijkheid wordt gebruikt om de overheid buiten de deur te houden. Aan de onderhandelingstafel lijkt de VO-raad echter soms nog op die jongen die net op kamers is gaan wonen. Zelf de afwas doen, koken en de financiën bijhouden, blijkt best lastig. En dat laatste is een aardige parallel met deze cao. Vooral financieel vindt VO-raad voorzitter Sjoerd Slagter het nog knap lastig om op eigen benen te staan. Menig goed plan sneuvelt niet op de wenselijkheid, of de haalbaarheid, maar op de poen. Dat Slagter de salarissen omhoog wil hebben, bleek wel toen hij namens de VO-raad de campagne van ‘Leraren in Actie’ voor een salarisstijging van 15 procent steunde. Daar moeten we het dus gauw over eens kunnen worden.
Ik denk dat de VO-raad nog even moet wennen aan zijn nieuwe positie. De schoolbesturen zijn nu verantwoordelijk voor hun eigen geld. Slagter zelf moet het geld van de minister lospeuteren. Anders is het zijn slechte deal.
Op jezelf wonen betekent een eigen huishoudboekje bijhouden. Dus, niet meer zeuren bij papa en zorgen dat mama het wel voor je koopt, maar gewoon zorgen dat je het geld uitgeeft aan de dingen die echt belangrijk zijn. Onze cao-eisen zijn niet ‘te duur’, onze cao eisen zijn reëel.
De komende weken gaan we voor de tweede keer met de scholen om tafel. Wij hoeven dan niet meer van de werkgevers te horen dat er geen geld is. Wij willen een volwassen resultaat: een flinke stijging van het salaris en de eindejaarsuitkering én verlaging van de werkdruk.