- blad nr 11
- 31-5-2008
- auteur R. Sikkes
- Commentaar
Respect voor de top
Volgens mij gunt heel Nederland topondernemers een topsalaris. Iedereen weet dat het leiden van bedrijven als Shell, Unilever of Philips bijzondere kwaliteiten vereist. Maar het begint te kraken als de totstandkoming van het inkomen van opties, regelingen en afkoopsommen aan elkaar hangt. Als het afbreukrisico van slecht presenterende topondernemers betekent dat men bij falen en vertrek nog eens miljoenen meeneemt.
In het onderwijs houdt de kritiek op de beloningsstructuur ook aan. Terecht, als we kijken naar de eerste signalen die uit de jaarverslagen van hogescholen komen.
Bestuurders die na hun zittingstermijn vertrekken – neem Jos Elbers bij Inholland – blijven gewoon op de loonlijst staan met een riante overgangsregeling. Afbreukrisico? Raden van toezicht delen bonussen uit voor bijzondere prestaties, prestaties die niemand zijn opgevallen. Daarnaast willen ze over het algemeen ook niet bekendmaken hoe de prestaties dan zijn beoordeeld. Hoewel een flink aantal hogescholen zich prima gedraagt – salarisstijgingen conform de cao-stijging, geen bonussen en een beschaafd inkomen – heeft de huidige beloningssystematiek oncontroleerbare excessen tot gevolg in een sector die voor bijna 100 procent uit publiek geld wordt gefinancierd.
In het voortgezet onderwijs dreigt het dezelfde kant op te gaan. Afgelopen week stemde de VO-raad over een nieuwe beloningsstructuur, die voor een middelgrote school volgens signalen van rectoren zal leiden tot salarisstijgingen van tientallen procenten. Bonusregelingen worden in het stuk afgeraden, maar niet verboden. En wat overeenkomt met het hbo, is dat de raden van toezicht – oncontroleerbaar – de dienst uitmaken.
Als de toppers in het onderwijs respect willen, zullen ze een beloningsstructuur moeten accepteren die het respect van de werkvloer kan krijgen. En dat betekent voor het voortgezet onderwijs misschien een stevig salaris, maar dan wel een regeling die ook in de cao staat. Die de gewone cao-stijging volgt, geen bonussen kent en waarbij raden van toezicht niet de vrije hand hebben om oncontroleerbare afspraken te maken.