• blad nr 7
  • 5-4-2008
  • auteur . Lachesis 
  • Column

 

Anders

Niets willen ze weten. Niets. Het draaiboek van het paasfeest van vorig jaar ligt aan het eind van de vergadering nog onaangeroerd op tafel. Niemand van de vers aangetreden ouderraad heeft zich verwaardigd om het in te kijken. We hebben het niet nodig, zeggen ze, het gaat dit jaar allemaal heel anders. Is het niet handig dat jullie ons ook betrekken bij de voorbereidingen, vragen de personeelsleden die al sinds jaar en dag het paasfeest voorbereiden. Nee, dat is niet handig. Niet handig en niet nodig. Ook de directeur vindt het niet nodig. Hij streeft een zelfstandig opererende ouderraad na. Dat is modern en neemt ons veel werk uit handen, beweert hij. Een week voor het paasfeest deelt de ouderraad ons hun plannen mee: er komt een high tea en de kinderen maken de hapjes zelf. Iedere klas bereidt een lekkernij. De personeelsleden knikken bereidwillig en slikken dapper de opmerking in dat een high tea geen novum is op deze school. Daarna stellen ze nog enige prangende vragen over de organisatie van een en ander. Deze vragen worden luchthartig weggewuifd. Laat het nou maar aan ons over. De dag van het paasfeest breekt aan. Met vereende krachten tillen de dames van de ouderraad de boodschappen uit hun auto’s en verdelen het over de klassen. Mevrouw De Wit gaat koekjes bakken. Ze spreekt de klas toe: Eh ja, er moet eerst twee deciliter water in en daarna… Ze wordt onderbroken. Waar moet het in, vragen de leerlingen gedienstig. In een schaal natuurlijk, antwoordt ze. Er zijn geen schalen in een klaslokaal. Mevrouw De Wit haar ogen worden zo groot als schoteltjes. Geen schalen? In de klas ernaast geeft mevrouw Van de Laak aanwijzingen voor het kneden van deeg. Hadden ze niet eerst hun handen moeten wassen, mevrouw Van de Laak, vraagt collega E. Mevrouw Van de Laak slaat zich voor het hoofd. Oeps. Vergeten. Nou ja, ze zullen er wel niet aan dood gaan, antwoordt ze. In het keukentje stormen tien kinderen tegelijk naar binnen. Ze gooien de kastdeurtjes open. We hebben kommen nodig! Kommen en maatbekers. In alle drukte hebben ze mevrouw De Wit over het hoofd gezien. Ze wordt bijna onder de voet gelopen. Er zijn hier geen kommen, foetert ze tegen de leerlingen. Geen kommen, geen schalen, geen spatels! Er is hier helemaal niks! In de hal vindt ondertussen een spoedoverleg tussen een aantal ouders plaats. Er is niet genoeg, hijgen ze, het komt niet op tijd klaar. Ga jij naar de supermarkt? Nee, ga jij maar! Twee ouders stappen mopperend in de auto. Neem ook wat schalen mee, schreeuwt mevrouw De Wit verhit. In de klas waar muffins gemaakt worden moedigt mevrouw Schaap de kinderen aan de lepels af te likken. Er zitten rauwe eieren in het deeg, kreunt collega F. Mevrouw Schaap haalt haar schouders op. Dat doe ik thuis ook altijd, antwoordt ze, dat vinden ze lekker. ’s Middags staat er een buffet klaar in de hal. De ouderraad staat in een halve boog om de tafels heen. Hun gezichten staan grimmig. Ze mopperen hoorbaar. Er is zo niets aan, ik weet niet of ik dit nog wel eens wil doen hoor, zeggen ze tegen elkaar. Als het zo moet dan houd ik ermee op! Om drie uur haast de ouderraad zich naar huis. In de keuken is het een enorme puinhoop. De ouderraad heeft niets teveel gezegd: het paasfeest was dit jaar echt iets heel anders.

Dit bericht delen:

© 2021 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.