Taakbelasting in basisonderwijs verviervoudigd

Een persoonlijke noodkreet van Klaas Slagter. Hij is directeur van daltonbasisschool de Blinker in Bolsward, en al bijna veertig jaar lid van de AOb. ‘Ik sta met beide benen in de samenleving en heb lol in mijn werk. Maar ik ben wel directeur en denk het makkelijker te hebben dan de vele duizenden groepsleerkrachten.’

Tekst Klaas Slagter

Op onze daltonschool voor primair onderwijs te Bolsward is meer dan 50 procent van de leerkrachten lid van de Algemene Onderwijsbond. We praten daarom in de pauzes natuurlijk nogal eens over onze bond, die voor onze belangen opkomt, ons helpt wanneer we in de shit zitten, onze rechtspositie verstevigt en vooral – geen onbelangrijk onderdeel - onze positie in de samenleving verstevigt en borgt.
De leerkracht basisonderwijs is het manusje-van-alles. Prullenbakken legen, afwassen elke avond, tl-buizen vervangen, lief zijn tegen ouders, het bestuur en inspectie met een glimlach ontvangen, zich oriënteren op de samenleving en de externe impulsen vertalen naar goed eigentijds onderwijs, sociaal ontspoorde kinderen het gevoel geven dat ze er toe doen, de hele dag de sterk uiteenlopende ontwikkelingniveaus sturen in goede richtingen, het bekwaamheidsdossier vullen met getuigschriften, diploma’s, masters, competentieontwikkelingen, de administratie op orde houden tot, ja tot… Is er wel een einde? En dat alles voor gemiddeld (juf van rond de 30) netto (met aftrek van reiskosten woon-werkverkeer, ziektekostenverzekering) €1400,- of minder. Wrang om dan in ons AOb-blad de hoerastemming te lezen over het salarisakkoord voor het personeel primair onderwijs. Bijna 7 procent salarisverhoging. Maar… en dat hebben veel collega’s niet begrepen, inclusief eindejaarsuitkering. Een effectieve maandsalarisverhoging van nog geen 4 procent en dan nog over twee jaar. We kunnen de inflatie, prijsverhogingen, verhoging ziektekostenverzekeringspremie, bij lange na niet bijhouden en hobbelen dus weer achteruit.

Geen rust
Wat is dat toch? Weer die grauwsluier, terwijl de taakbelasting van het personeel primair onderwijs, in tegenstelling tot het voortgezet onderwijs, in de laatste jaren minimaal is verviervoudigd.
Vanochtend was ik op mijn bapo-dag om 8 uur toch nog even op school. Maar wat gebeurt er allemaal (en ik streef niet naar volledigheid) met de mensen die voor de klas staan in dat halve uurtje? Acht maal telefoon met ziekmeldingen, een ouder holt binnen om verlof te vragen, een ouder wil nog graag even een leerkracht spreken, een ouder heeft problemen met het huiswerk, een ouder wil gewoon even aandacht, een kindje is gevallen op het plein en moet een pleister, een fiets is onderweg stukgegaan, de koffie wordt koud, de thee is heet, de voorbereidingen voor de dag (weektaak, instructie, weeksluiting, differentiatie, pre-teaching, boeken en schriften klaarleggen) en dan om 8.30 uur de klas in. Dan begint het feest pas echt op een basisschool: heterogeniteit in al haar glorie en zelfs binnen een jaargroepensysteem en een daltonschool die de zelfstandigheid van leerlingen behoorlijk onder de knie heeft.
Er volgt een hele dag van managen, problemen oplossen, ouders helpen, collega’s ondersteunen, oeverloos differentiëren, de administratie bijhouden, logboek, klassenboek, cijfers noteren. Tussen de middag geen rust vanwege het overblijven en dan om 16.00 uur kunnen ze toch eigenlijk wel (emotioneel verantwoord) naar huis. En dan begint de volgende dag alles opnieuw in volle hevigheid. Een fantastisch beroep met heel veel voldoening en positieve feedback op een school waar het goed gaat.

Beroepsethiek
Terug naar het salaris. Wij juichen niet, het is te min. En het stoort ons allemaal uitermate dat de aandacht (ook in het Onderwijsblad) voor het voortgezet onderwijs honderd keer zo groot is. Terwijl de AOb volgens mij door het primair onderwijs groot is geworden.
Nog geen akkoord voor het voortgezet onderwijs. Waarom wel zo snel voor het primair onderwijs? Is er wel genoeg onderhandeld en worden er wel stevige discussies gevoerd over beroepsethiek, zwaarte van het beroep, aanzien en wat niet al meer? Of gaat het alleen maar over de devaluatie van het niveau? Niks niveaudaling, wij hebben fantastische mensen voor de groepen. Mensen die alle dagen keihard werken om de gecompliceerde samenleving rust te bieden. Creatieve mensen, intelligente mensen. Kortom, mensen die het verdienen om een loonsverhoging te krijgen van minimaal 15 procent.
AOb, pas op uw tellen, zorg voor de achterban en stel vooral keiharde eisen. Anders gaan we allemaal onder jullie leiding op de barricades. We zijn het eigenlijk zat, maar hebben een te hoge beroepsethiek.