blad nr 7
7-4-2007
auteur . Lachesis
Column

Geloofsijver

Fout! Ik weet het vanaf het moment dat ik haar aankijk. Naomi popelt om me te corrigeren. Nee hoor, echt niet, dat denken wij niet. Er is geen hemel na de dood. Dood is dood, zegt ze heel beslist. Is dat zo, vraag ik twijfelend terwijl ik op het punt sta om haar te vragen waar het Jehova’s getuigen dan wel om te doen is met al hun strenge gewoonten en gebruiken. Maar ze heeft me al begrepen. Heel binnenkort komt Jezus terug op aarde en dan neemt hij alleen ons mee naar het paradijs, licht ze toe, tot die tijd gebeurt er met iedereen die sterft helemaal niets. Haar klasgenoten kijken haar sprakeloos aan. Nou ja zeg, snuift Jennifer verontwaardigd, alleen jullie maar?
Er valt een stilte. Een verbaasde stilte. Een stilte die altijd valt als de verwondering over de verscheidenheid van levensovertuigingen stukloopt op de fanatieke geloofsijver van Naomi. Naomi twijfelt nergens aan. Naomi weet. Haar klasgenootje Kim, ook Jehova’s getuige, is veel minder zeker van haar zaak. Soms kletst ze enthousiast mee met de verhalen van Naomi, andere keren valt ze verschrikt stil. O ja, dat mogen Jehova’s getuigen niet, o ja, dat vinden Jehova’s getuigen ook. Stom dat ze alles altijd maar vergeet. Gelukkig weet Naomi het. Sorry Naomi.
De derde Jehova’s getuige in deze klas is Denice. Denice zegt niks. Nergens over. Als ze niks zegt, kan ze ook niks fout zeggen. Zeker met Naomi in de buurt. De devotie van Naomi wordt door Kim en Denice het meest betreurd bij het vieren van verjaardagen. Jehova’s getuigen mogen geen traktaties aannemen. Maar zowel Kim als Denice veren vrolijk op als de lekkernij hen via mij op een ander moment bereikt. Tot ze de blik van Naomi onderscheppen. Naomi vindt deze daad beneden alle peil. Het gaat immers om een traktatie die ooit bij een verjaardag hoorde. Haar blikken zijn zo fel en intimiderend dat Kim en Denice zich er maar bij neerleggen en ietwat troosteloos hun hoofd schudden. Nee, dank u.
Naomi is bevriend met Myrthe. Ze hebben een passie voor paarden gemeen. Myrthe is van huis uit niet gelovig, maar is wel erg nieuwsgierig naar de overtuigingen van een ander. Naomi ziet in deze nieuwsgierigheid aanleiding om haar bekeringsdrift te oefenen. Ze overlaadt Myrthe met apocalyptische folders en bijbelverhalen. Myrthe leest alles met aandacht en doet vervolgens geen oog meer dicht. Met de kinderbijbel van de Jehova’s getuigen in de hand en een frons op het voorhoofd vervoegt ze zich bij mijn bureau. Juf, is het allemaal waar wat hierin staat? Ik pak het boek, sla het open en lees. Er staan wel erg veel dreigementen in hè, vat ik samen. Myrthe knikt. Heel erg veel, juf. Ik word er wel een beetje bang van. Zou het waar kunnen zijn? Ze kijkt me aandachtig aan. Het is heel stil geworden in de klas. Nee, zeg ik. Ik denk niet dat het waar is. Als je net zoals Jehova echt van plan bent om mensen mee te nemen naar een betere en mooiere plek dan lijkt het me niet nodig om ze eerst zo bang te maken. Myrthe kijkt me opgelucht aan. Jennifer slaat haar leesboek met een klap dicht. En het is ook nog eens heel erg onaardig om ons hier allemaal achter te laten, zegt ze boos terwijl ze Naomi aankijkt. Naomi haar lippen zijn een dun streepje geworden. Kan zij er wat aan doen?