- blad nr 2
- 27-1-2001
- auteur . Overige
- Baanbrekers
Dagboek van Marjolijn van Son
Mijn moeder belt om me een gelukkig nieuwjaar te wensen. Samen blikken we even terug op een roerig jaar. In januari 2000 neem ik de beslissing en zeg ik het commerciële wereldje vaarwel. Na zeven jaar studeren en drie jaar werken kom ik er achter dat dit niet is wat ik zoek. Ik weet dat ik het moet zoeken in het onderwijs, maar ja, alle opleidingen starten pas in september. Vóór deze grote ommekeer maak ik in maart samen met mijn vriend Mark een rondreis door Mexico.
In april vinden we een huis en gaan we samenwonen. In juni hoor ik voor het eerst over de Initiatiefgroep lerarentekort Amsterdam en het project om werkend te leren. Ik woon een informatieavond bij en in juli doe ik mee aan het assessment. In augustus hoor ik dat ik er doorheen ben. September is een beetje verwarrende maand. Veel dingen zijn nog niet goed georganiseerd. De organisatie van het Ila bij het in kaart brengen van de openstaande vacatures is niet optimaal en ook de opleiding begint later dan gepland. Maar in oktober is het dan zover. Na drie dagen meelopen sta ik voor de klas. De eerste weken wat onwennig en onzeker, maar al snel vind ik toch mijn draai. Het gevoel is in ieder geval goed en ik ben supergemotiveerd om er hard aan te trekken. Zoals ik al zei, het was een roerig jaar, maar ik heb mij in tijden niet zo rustig gevoeld van binnen.
Dinsdag 2 januari
Ik krijg een telefoontje van een meisje met wie ik een tijdje heb samengewerkt. We zijn alle twee betrokken geweest bij de realisatie van een commerciële telefonieregeling (bellen met korting) voor de leden van de branchevereniging waar ik heb gewerkt. Na wat koetjes en kalfjes komt de aap uit de mouw. Ook zij is van plan de overstap naar het basisonderwijs te maken. Half januari heeft zij het assessment. Diezelfde middag zit ze bij mij aan tafel. Ik vertel wat haar te wachten staat op de eerste assessmentdag. Even via deze weg: Liepie, zet 'm op!
Vrijdag 5 januari
De motivatie van mijn studentenclubje is wel heel hoog als we zelfs in de vakantie bijeenkomen. De eindpresentatie van de groepstaak krijgt vaste vormen en na het verdelen van de laatste taken gaan we gezellig uit eten. We kletsen nog uren verder op Het einde van de wereld, een soort mensa-boot die een ligplek heeft bij het Java-eiland in Amsterdam.
Maandag 8 januari
Waarom staat die wekker zo vroeg? O ja, weer naar school. De tijd is even wennen, maar als ik de fietstocht naar school heb gemaakt, ben ik weer helemaal wakker. Ik ben blij om de kinderen na twee weken weer te zien. Het is een vreselijk gezellige dag, omdat iedereen er zin in heeft.
Woensdag 10 januari
Zoals ik de vorige keer al heb verteld, introduceert onze school het GIP-model. Het is een vorm van werken die de zelfstandigheid van leerlingen vergroot en de kinderen leert om te gaan met uitgestelde aandacht. De regels voor deze manier van zelfstandig werken hangen voor iedereen zichtbaar aan het bord. Zodra een vierkantje op rood hangt, is het alleen mogelijk om vragen aan mij te stellen op het moment dat ik een vast rondje loop. We oefenen deze week goed met het hanteren van deze regels. Het is niet alleen voor de kinderen lastig. Ik zelf heb namelijk de neiging om meteen te gaan helpen als ik zie dat een kind een opdracht niet direct begrijpt. De GIP-methode wil bevorderen dat kinderen eerst de opdracht nog een keer in hun boek lezen en het daarna eventueel zachtjes aan hun buurman of -vrouw vragen. Komen ze er dan nog niet uit, dan wordt van hen verwacht dat ze verder gaan met een onderdeel van de opdracht dat ze wel begrijpen. Op het moment dat ik een vast rondje ga lopen, zie ik aan een rood rondje op de tafel of iemand een vraag heeft.
Zondag 14 januari
Ik bereid een GIP-les voor voor taal. Mijn coach komt morgenochtend kijken hoe het met mij en GIP gaat. Ik ben benieuwd.
Maandag 15 januari
Mijn GIP-les ging hartstikke goed! De coach geeft mij een paar verbeterpunten en tips waar ik weer wat mee kan.