blad nr 1
13-1-2007
auteur . Overige
Column

Kluisjes

Vroeger had je ze niet. Leerlingen hingen hun jas aan de kapstok. Hun gymtas legden ze boven op het rek en hun boeken namen ze mee naar de les, gewoon in een tas. Die hielden ze de hele dag bij zich. Sterker nog, ze letten erop en ze gebruikten hem. Begin van de les boeken en schriften eruit, aan het eind ging het er allemaal weer in terug. Het gebeurde even zovele malen als de dag theorielessen telde. Leerlingen waren ook altijd op tijd in de les. De beschikbare vijf minuten waren meer dan voldoende om zich van lokaal A naar lokaal B te begeven.
Maar de tijden veranderden: de jeugd kreeg meer geld te besteden. De jassen werden duurder en steeds vaker kwam het voor dat er één verdween. Het onvermijdelijke gebeurde: ook bij ons deden kluisjes hun intrede. Behalve hun jas konden de leerlingen daar ook hun gymtas met steeds duurdere sportschoenen in kwijt. Dat leek het einde van het verhaal, maar met die kluisjes begon het pas. De steeds dikkere en zwaardere schoolboeken – nu ook in veelkleurendruk – pasten er ook nog wel bij. Dat was handig want dan hoefde je niet zoveel te sjouwen de hele dag. Inmiddels scheen er ook een maximaal toelaatbaar gewicht voor een schooltas te zijn vastgesteld en iedereen wist zeker dat hij of zij daar overheen kwam. Mijn geruststellende woorden dat de vloeren dat gewicht wel konden dragen, kwamen niet aan. De tassen waren te zwaar en dat mocht niet.
Zoals dat gaat als je stopt met trainen: de kracht van de leerlingen nam aanzienlijk af. Uiteindelijk konden ze niet meer dragen dan alleen de boeken voor een enkel lesuur. De leswisseling werd vervangen door een boekenwisseling, waartoe steeds langs de kluis gereisd moest worden. Leerlingen lopen nu twee- tot driemaal zoveel als vroeger, maar dat is weer geen probleem, want travel light is het devies en de rugzakjes zijn vederlicht.
Het is een adembenemend schouwspel ze bezig te zien als zij zich naar hun kluis worstelen om boeken te wisselen, terwijl de buren van de kluis erboven en eronder dat tegelijkertijd proberen. Het blijkt op deze momenten ook belangrijk te zijn je rooster te kennen, maar dat zit in je agenda in de tas die je boven hebt laten staan. Als bij de Staatsloterij wordt een willekeurig lot getrokken. Dan kunnen ze weer terug naar boven om te kijken of ze de hoofdprijs hebben gewonnen. Dat ze nu het risico lopen om te laat in een les te verschijnen, vinden ze geen probleem. Met de jas aan en de boeken in de hand stormen ze binnen. “Jas uit, op de gang!” “Nee, dan wordt ie gestolen! Ik stop hem wel in mijn tas.” Tuurlijk, die is leeg: alle boeken liggen in de kluis.