- blad nr 17
- 8-10-2005
- auteur . Lachesis
- Column
Goedgebekt
Ik moet iets goeds gedaan hebben, want ik ben in de hemel. Deze klas is een geschenk. Vrolijk, zachtaardig en levendig. De kern wordt gevormd door de vriendinnen Myrthe en Jennifer. Ze zijn goedgebekt, humoristisch en erg aan elkaar gewaagd. Ik ben gisteren met Sacha gaan spelen, ze is anders altijd maar alleen, ze heeft namelijk helemaal geen vriendinnen, vertelt Jennifer met een nobel snoetje. Myrthe slaat haar armen over elkaar en kijkt Jennifer sceptisch aan. Je hebt er anders zelf voor gezorgd dat ze geen vriendinnen heeft want je plaagt haar altijd, riposteert ze. Oooooo, helemaal niet waar, knettert Jennifer. Weet je dan niet meer dat we in het zwembad allemaal olie in haar haar hadden gesmeerd, grinnikt Myrthe. Dat deed jij, gromt Jennifer. Ja maar jij lachte je dood, antwoordt Myrthe. Op het gezicht van Jennifer breekt een grijns door. Dat is waar, knikt ze. Maar nu heb je hele erge spijt, constateer ik. Hele erge spijt, juf, bevestigt Jennifer vroom. Myrthe snuift diep.
Het valt niet mee de beurt in de kring naar andere leerlingen te laten gaan. Dat komt omdat deze twee dames in staat zijn ons elke keer weer te overrompelen. Juf, ik weet iets heel raars van Jennifer, fluistert Myrthe op een dag geheimzinnig. Het wordt meteen stil in de kring. We kijken afwachtend in haar richting. Jennifer vermoordt haar hamsters, verkondigt Myrthe triomfantelijk. Jennifer zakt half van haar stoel af en kijkt boos opzij. Hoe kom je daar nu bij, roept ze, ik heb gewoon pech met die beesten. Myrthe schudt verwoed haar hoofd. Dat kan niet, bijt ze in de richting van haar hartsvriendin, het zijn er gewoon te veel. Je hebt er al wel drie gehad. Je móet ze gewoon wel vermoorden, je speelt er te ruw mee of zo. Geef maar toe. Jennifers gezicht staat op onweer. In plaats van dat je het nu erg voor me vindt, snauwt ze boos. Myrthe voelt zich niet bezwaard. Ik weet het zeker hoor, besluit ze opgewekt.
Een andere keer werken ze echter vol pret samen een duister plannetje uit. Jennifer kan de parkiet van een buurjongen krijgen maar haar vader wil niets van vogels weten. Dus bedenken ze een aantal scenario’s om dat voor elkaar te krijgen. De keuze valt op het scenario van het gearrangeerde toeval. Brullend van de lach en met de armen om elkaar heen spelen ze in de kring de gebeurtenis na: Kijk eens pap, wat ik in de tuin gevonden heb. We zijn er de hele buurt mee rond geweest maar hij is echt van niemand. Zielig hè? Pap tuinde er in. Hij had zelfs al een kooi voor de parkiet gekocht.
www.columnsvanlachesis.nl
Het nieuwe boek van Inge Braam ‘Petjes en prinsesjes’ ligt nu in de boekwinkel (uitgeverij Spectrum, €12,95, ISBN 90-274-1940-X). AOb-leden kunnen het met korting voor €10,- bestellen. Zie de bon op pagina…