blad nr 15
10-9-2005
auteur R. Sikkes
Commentaar

Slordig cao-bod

Er was niets aan de hand, bezwoer premier Balkenende. Hij stond pal achter zijn fantastische minister van landbouw. Nee, nee, van belangenverstrengeling was geen sprake. Dat Veerman zich toch nog hier en daar met zijn landbouwimperium bemoeide, ach, dat waren slordigheidjes.
De houding van de regent die iedere kritiek op het eigen optreden wegwuift. Wel voortdurend tetteren over normen en waarden bij anderen, maar eigen falen afdoen als onbetekenende gebeurtenissen. We zijn er inmiddels aan gewend: dit kabinet grossiert in slordigheidjes. Zo wordt de kinderopvang ondanks alle kritiek peperduur gemaakt. Daarna constateert het kabinet dat de nieuwe regeling wel erg slordig uitpakt en ontwerpt dan maar weer een compensatieregeling. Met het nieuwe ziektekostenstelsel is het niet anders. De slordige invoering daar betekent dat gepensioneerden en zelfstandigen er erg slecht uitkomen, zodat nu gestudeerd wordt op herstel van deze onachtzaamheid.
Misschien moeten we het cao-bod voor basis- en voortgezet onderwijs wel in dezelfde lijn zien. Een slordigheidje. Na het Museumpleinakkoord was immers een nullijn afgesproken. Wat het ministerie nu biedt betekent in 2005 een min voor onderwijspersoneel. Het ministerie wil de meeste afspraken uit 2004 voor 2005 verlengen, inclusief de toen structureel afgesproken eindejaarsuitkering van 3,6 procent. Dat past in zo’n afspraak. Maar de incidentele eindejaarsuitkering van 0,57 procent en honderd euro bruto zou daar niet onder vallen, beweert de minister. OP die manier duikt het onderwijspersoneel ten opzichte van 2004 in de min. Misschien komt minister Van der Hoeven er achter dat het hier om een slordigheidje gaat dat ze nog kan rechtzetten. Oeps, sorry, even over het hoofd gezien dat er afspraken lagen.
Het slordige cao-bod is bij onderwijsbonden slecht gevallen. Een nullijn is een nullijn en geen minlijn. En als het slordigheidje niet wordt rechtgezet, komen er acties. Eerst op beperkte schaal, maar als de minister haar vergissing niet inziet, zal de Algemene Onderwijsbond u vragen om de minister een handje te helpen bij het denkproces.
Een van de redenen van het ministerie om tot nu toe vast te houden aan de minlijn, is dat voor de wervingspositie van het onderwijs een minlijn in 2005 geen probleem vormt. En ook dat – het wordt eentonig - is weer een staaltje van slordig en kortzichtig denken. Natuurlijk, de roosters voor 2005 zijn klaar, het personeel is geworven, de meeste klassen zijn aan leraren gekoppeld. Maar iedereen weet dat met name in het voortgezet onderwijs in 2007 de pensioengolf op gang komt. Duizenden extra leerkrachten zullen dan nodig. Wie denkt dat een minlijn nu niet afstraalt op de werving later, is niet alleen slordig, maar ook een beetje dom.