- blad nr 13
- 25-6-2005
- auteur E.. Prins
- Mijn collega
Mijn collega
Hogeschool Zeeland, Vlissingen
De ambitie om onderwijzer te worden, had Gauke Veen (38) eigenlijk altijd al. “Het omgaan met mensen, iets willen uitleggen. Dat zit in me.” Toch staat hij pas drie jaar voor de klas. Gauke is docent maatschappijvakken op de Sector opleidingen sociale arbeid (sosa) van de Hogeschool Zeeland. Hij is daarmee ‘terug’ waar hij ooit begon: bij maatschappijleer.
Halverwege de jaren tachtig begon Gauke aan de lerarenopleiding, voor maatschappijleer en economie. Maar economie ging niet. Hij stopte en stapte over op de studie politicologie. “Dat vond ik vreselijk interessant en dat ging me ook makkelijk af.” Maar na zijn studie werd hij geen leraar, maar journalist: radioverslaggever bij omroep Zeeland voor politieke en bestuurlijke zaken. Na zeven jaar was hij daarmee ‘klaar’. Het was tijd voor iets anders en wat was er dan logischer dan het onderwijs?
Zo kwam Gauke op de sosa, eerst als gastdocent en sinds vorig jaar in een vaste aanstelling. De opleiding zit midden in een grote omslag van het klassieke, klassikale systeem naar competentiegericht onderwijs, vertelt hij. Docenten worden daardoor steeds minder vakleerkracht en steeds meer coach en begeleider. “We zoeken naar een mengvorm van kennisoverdracht en ‘leren leren’. Het is flink aanpoten”, zegt hij, want docenten moeten nieuwe programma’s helpen ontwikkelen en zich een hele nieuwe manier van werken aanleren. Maar Gauke vindt het zeker een verbetering, vooral ook voor de studenten. “Ze zijn heel enthousiast en er komt veel meer uit. Ze worden veel actiever.”
Als journalist was Gauke al lid van de Nederlandse vereniging van journalisten. “Ik vind een vakbond heel belangrijk. Het is de spreekbuis van de beroepsgroep naar de werkgever en de overheid. Ze komen op voor onze rechten.”