blad nr 13
25-6-2005
auteur . Lachesis
Column

Annus horribilis

Drie leerlingen haalden de eindstreep in groep 8 niet. Boris vertrok aan het eind van groep 7 naar een andere school. Zijn ouders staken opgewekt hun hoofd in het zand en hoopten een vredelievend bestaan zonder de aanwezigheid van Milan. Na schooltijd spoedden deze twee knaapjes zich echter onmiddellijk in elkaars richting. Er veranderde niets. De akkefietjes speelden zich altijd al voornamelijk na schooltijd af. Op de meest treurige plekken kon je deze jongens aantreffen: op het busstation, in het centrum, langs de straat. Shag en wietzakje onder handbereik. Immer in gezelschap van duistere figuren. Eén duister figuur durfde zelfs tot in de school te komen. Brutaal, uitdagend, voor de duvel niet bang. Milan raakte tot over zijn oren bij de zaken van deze lieden betrokken. Hij verkocht alles wat los en vast zat, zijn schoenen, zijn mobiele telefoon. Toen dat ook niet hielp, stal hij geld van zijn moeder, gapte hij dingen uit winkels of dwong hij jongere leerlingen om geld voor hem mee te nemen op straffe van een fikse aframmeling. Op een dag zag ik in de verte dat hij in een driftig gesprek gewikkeld was met een lio-stagiaire. Het bleek dat hij er met haar fiets vandoor was. Zelf hield hij vol dat hij deze fiets in de struiken had gevonden. Zijn moeder had geen enkele greep meer op hem en besloot, nadat de politie voor de zoveelste keer bij haar op de stoep had gestaan, om hem pardoes naar zijn vader in Sarajevo te brengen. Zijn vader is schizofreen.
Ook Priscilla haalde de eindstreep niet. Voor het eerst in onze geschiedenis zagen we ons genoodzaakt een leerling te verwijderen. Priscilla beschuldigde twee collega’s van mishandeling en werd daarin blindelings gesteund door haar ouders. De dreun daverde nog maanden na. De betrekkingen waren onherstelbaar beschadigd.
Wendy haalde de eindstreep wel. Haar opgeruimde natuur gaf daar ook aanleiding toe. Haar ouders daarentegen bleken een onophoudelijke bron van zorg. Haar moeder is geestelijk instabiel en zag regelmatig kans om de leerkracht van haar kind ernstig te ontregelen met haar lukrake verwijten. Haar vader haalde onlangs de krant omdat hij in de hele stad scholen binnenviel om duidelijk te maken dat hij op zoek was naar zijn dochter. Tot nu toe heeft hij haar nog niet bij ons getraceerd. Wij houden de voordeur goed in de gaten. Misschien halen we de vakantie zonder hem.
Het is een uitputtingsslag om aan deze groep les te geven. Er zijn eenvoudig teveel leerlingen waar je je handen aan vol hebt: de flemende Tim die rustig een arm om je heen slaat terwijl hij achter je rug een middelvinger opsteekt, de stokende Chantal en de impulsieve Bas die geen tel nadenkt voor hij er op slaat. Al deze leerlingen beschikken ook nog eens over zich snel naar school spoedende ouders die hardnekkig overtuigd blijven van de onschuld van hun eigen kind. Maar er waren geen onschuldigen. Deze leerlingen verdienden elkaar. Dat geldt niet voor dat handjevol vriendelijke leerlingen dat zich genoodzaakt zag om zich te leren handhaven in deze jungle. Het lukte hen wonderwel. Zij zijn dan ook de helden van dit verhaal.

www.columnsvanlachesis.nl