- blad nr 12
- 11-6-2005
- auteur E.. Prins
- Mijn collega
Mijn collega
Reitdiepcollege, Groningen
Vraag Frits Hofstra (30) naar zijn werk en je bent zo een uur verder. De docent geschiedenis aan het Reitdiepcollege in Groningen is een enthousiaste spraakwaterval als het over zijn werk gaat. Daarin combineert hij dan ook twee ‘grote liefdes’: geschiedenis en werken met jongeren. Die liefde voor geschiedenis zat er al jong in, vertelt hij. Zo kon hij ademloos naar verhalen van zijn opa luisteren en vrat hij historische jeugdboeken, vooral over de Tweede Wereldoorlog. “Bij jongetjes begint het natuurlijk vaak met oorlog.”
Ook het onderwijs werd hem eigenlijk met de paplepel ingegoten: zijn vader is ‘een enthousiaste en betrokken’ docent godsdienst. Toch ontstond bij Frits Hofstra de liefde pas echt tijdens zijn studie geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen. “Dit is wat ik wil”, dacht hij toen hij voor een snuffelstage op een middelbare school kwam te werken. “Het contact met al die verschillende leerlingen vond ik boeiend en ik voelde me prettig in de klas.”
Dat voelt hij zich nu, na vier jaar op het Reitdiepcollege, nog steeds, al was het in het begin wel ‘even knokken’ om een plek te veroveren. “Een nieuwe gaan ze toch uitproberen.” Zijn hart ligt bij havo/vwo, want daar kan hij iets meer van zijn passie voor en kennis van geschiedenis kwijt. “Ik sta voor mijn vak.” Daartoe is hij ook actief in de VGN, de vereniging van leraren geschiedenis. “Ik wil meer zijn dan een lesboer. Ik wil ook mijn vak blijven ontwikkelen.”
Als student was Frits actief in de studentenvakbond. Hij sluit dan ook niet uit dat hij ooit nog actief AOb-lid wordt. “De vakbondsstrijd is onze strijd. Zo zie ik dat. Als eenling bereik je niets. Samen wel.”