blad nr 7
2-4-2005
auteur . Overige
Column

Een Leven Lang Leuteren

Voor een gezonde kenniseconomie is het nodig dat zoveel mogelijk mensen deelnemen aan het arbeidsproces. Dat is een opdracht voor de overheid, het bedrijfsleven en vooral ook voor de mensen zelf. Blijven leren is noodzakelijk, omdat kennis snel veroudert. De ontwikkelingen bijbenen is één ding, ontwikkelingen initiëren is nog beter om mensen een stevige positie op de arbeidsmarkt en in de samenleving te laten verwerven. De probleemanalyse van het kabinet wordt door iedereen wel onderschreven. Vanuit die probleemanalyse werd ‘Een Leven Lang Leren’ (LLL) geïntroduceerd door oud-minister van Onderwijs Ritzen. Nieuw is de analyse dus bepaald niet. Het is vooral de uitvoering van de mooie gedachten waarvan werk moet worden gemaakt. Van Ritzen tot Rutte is politiek wel een Leven Lang, maar van het Leren is nog weinig terechtgekomen. Of zoals een collega onlangs opmerkte: ‘Het moet geen Leven Lang Leuteren gaan worden.’
De twee hoofddoelstellingen van LLL zijn grofweg gericht op het zorgen dat iedereen minstens met een startkwalificatie de arbeidsmarkt betreedt en er meer hoger opgeleiden komen via het initieel onderwijs. Anderzijds is het de bedoeling dat de grote groep 25- tot 64-jarigen zonder startkwalificatie wordt bijgeschoold. De VVD onderschrijft die doelstellingen.
Als je kijkt naar de uitvoering van met name de tweede doelstelling moet er echt nu eens iets gaan gebeuren. Taalachterstanden wegwerken door scholing aan allochtone ouders verdient veel meer aandacht. Van een beleid om te bevorderen dat er meer afgestudeerde bèta’s komen is niets terug te vinden in het actieplan Bèta en techniek. De rol van non-formele educatie lijkt onvoldoende serieus genomen te worden. Bibliotheken, buurtcentra en culturele instellingen kunnen een zinvolle bijdrage leveren aan een ‘Leven Lang Leren’. Ook een bredere inzet van leerrechten is interessant voor 25- tot 64-jarigen. Leerrechten zouden ook naar het mbo kunnen worden doorgetrokken. Doorlopende leerlijnen van vmbo naar mbo en ook naar hbo bestaan op papier, maar sluiten in de praktijk onvoldoende aan en worden onvoldoende gebruikt. In het actieplan ontbreekt op een aantal punten ambitie. Voor alfabetisering wordt gemikt op vijf procent van de doelgroep. Dat is wel heel erg mager. Wat eveneens ontbreekt is een duidelijke rol voor bedrijfsleven en gemeenten. Veel zal op lokaal niveau moeten gebeuren en bedrijven hebben baat bij goed geschoolde werknemers. Er moet nog heel wat gebeuren.