- blad nr 4
- 19-2-2005
- auteur J. van Aken
- de Vereniging
Bijeenkomst nieuwe leden
“Mensen uit het basisonderwijs, voortgezet onderwijs, roc’s en hbo, we zijn met een pluriform gezelschap. Wat ons bindt, is dat we allemaal in het onderwijs werken. De bedoeling van deze middag is dat we met elkaar in contact komen”, begint AOb-hoofdbestuurder Jan Aantjes de bijeenkomst voor nieuwe leden van de AOb.
Schuldgevoel –‘je wilt solidair zijn met je collega’s’- en verslechterde omstandigheden op school blijken de belangrijkste motieven om lid te worden van de bond. Wat te doen als de directie de mondeling toegezegde uren uiteindelijk toch niet wenst in te roosteren? (De juridische dienst van de AOb inschakelen.) Voor iemand die vraag had over het loonstrookje had de bond een handig A-viertje met uitleg over álle 37 begrippen paraat.
De opkomst is met elf leden bescheiden. Wellicht speelde de verwachting uit de toon te vallen bij de pas afgestudeerde leraren een rol. Maar tot verrassing van de aanwezigen, veelal veertigplussers, ontbreken jonge collega’s in het geheel.
Wel zijn er twee starters die vanuit het bedrijfsleven hun entree in het onderwijs maken. Mariëlle Nelissen en Marja Tinnemans vragen zich af hoe het straks zit met het geven van gymles, aangezien pabo-afgestudeerden straks geen bevoegdheid meer hebben voor bewegingsonderwijs. Het antwoord komt erop neer dat je daarover goede afspraken met de directeur moet maken en dat je gerust nee kunt zeggen als je de verantwoordelijkheid niet ziet zitten.
Straksvoordeklas, het AOb-magazine voor studenten, sprak Nelissen aan, waarna ze lid werd. “Het is prettig dat je de bond achter de hand hebt, waar je vragen kunt stellen als dat nodig mocht zijn.”
Van die mogelijkheid heeft Ellie Smits al gebruik gemaakt. Ze werkte 27 jaar op een roc waar ze vier jaar in de MR zat. Na haar MR-werk belandde ze in een juridische procedure met haar werkgever. “Ik heb veel steun gehad van een AOb-jurist”, vertelt ze. Sinds november is haar arbeidsovereenkomst ontbonden wegens een verstoorde arbeidsrelatie. “Ik ben ervan overtuigd dat mijn kritische houding tijdens mijn MR-werk daar debet aan is. Je mag problemen niet benoemen in het onderwijs. De AOb heeft daar een belangrijke taak in te vervullen”, betoogt ze vol vuur.
“Ik ben een jaar geleden van de Abvakabo naar de AOb geswitcht”, vertelt ze. “Tijdens mijn MR-werk vond ik de rol van de AOb heel goed, dat sprak me aan.” De bijeenkomst vond ze leuk. “Als nieuwkomer zie je wat er speelt in het onderwijs. Je hoort ervaringen van anderen en kunt zo je eigen visie uitbreiden.”
Sinds Martin Brouwers werkt op een locatie van het roc West-Brabant met slechts driehonderd leerlingen, is hij weer gelukkig met zijn baan. “Ik werk op de middelbare hotelschool. Ik ben terug waar ik gestart ben, op een klein schooltje, met een klein team zoals het hoort. De problemen die de anderen beschrijven heb ik ook allemaal meegemaakt, maar zoals het nu gaat, hoop ik het nog een jaar of tien vol te houden.” Bijna een jaar geleden koos hij voor de AOb. “Ik was lid van het CNV, maar die hadden me bij een probleem niet adequaat genoeg geholpen. En ik vind het wel nodig om lid te zijn van een bond”, verklaart hij zijn overstap.