• blad nr 22
  • 18-12-2004
  • auteur G. van der Mee 
  • Redactioneel

 

Buiten spelen in de stad

Wie het kan betalen, vertrekt vanwege de kinderen uit de stad. Onlangs verscheen een onderzoek naar de speelruimte die kinderen in Amsterdam nog hebben.

Peter Lankhorst, voormalig fractievoorzitter van GroenLinks in de Tweede Kamer en tegenwoordig vooral bezig met jeugdzorg, wil er alles aan doen om mensen met kinderen in de stad te houden. “De sociale stijgers op de maatschappelijke ladder, onder wie veel Surinamers en andere minderheden, verlaten de stad. Naast goede woningen zouden er meer speelplekken voor kinderen moeten zijn om hen aan de stad te binden.”
Lankhorst hield dit pleidooi tijdens de presentatie van het boek ‘Stadskinderen’, een onderzoek naar de speelruimte van kinderen in drie straten in Amsterdam. Een ‘heerlijk boek’ noemde Lankhorst het, omdat het niet vanachter een bureau is opgesteld, maar er veel met de kinderen zelf is gepraat en ook met oudere bewoners over hoe het vroeger in de stad was. Auteurs Carolien Bouw en Lia Karsten gingen in drie totaal verschillende straten in Amsterdam de speelsituatie van de kinderen bekijken. Stadskinderen worden nogal eens zielig gevonden omdat ze niet in de natuur kunnen spelen, maar de kinderen denken daar zelf heel anders over. Het aandeel van de kinderen in de hoofdstad is sinds het begin van de vorige eeuw gehalveerd: van dertig naar veertien procent. Het aantal auto’s is navenant toegenomen, maar dat is niet de belangrijkste oorzaak dat kinderen minder buiten spelen. Ze hebben tegenwoordig veel meer plek gekregen om in huis te spelen. Alleen in de Bankastraat, een straat met veel Turkse en Marokkaanse gezinnen, hebben kinderen in huis meestal geen eigen ruimte. Ook de buitenruimte is er niet erg aantrekkelijk. Er is onlangs een voetbalkooi aangelegd, maar vergeleken bij vroeger is de straat nu veel anoniemer geworden. Dan hebben de kinderen in de Borgumerstraat in Tuindorp Nieuwendam het beter getroffen. Ze hebben meestal een Nederlandse achtergrond, de inkomens liggen er iets hoger dan in de Bankastraat, de kinderen hebben een eigen kamertje en kunnen ongestoord buiten spelen. De kinderen in de Van Breestraat hebben weliswaar weinig eigen speelplekken in de buurt, maar hun ouders brengen hen naar clubs en allerlei stadse voorzieningen, zoals het kinderkookcafé.
De auteurs pleiten voor een creatieve aanpak, waardoor ook kinderen uit de Bankastraat meer plekken krijgen om te spelen. De bewegingsarmoede in de grote steden neemt toe, maar tegelijkertijd worden er sportvelden gesaneerd of onbereikbaar buiten de stad aangelegd. ‘Voor stadskinderen kunnen sportvelden een belangrijke alternatieve bewegingsruimte zijn.’

‘Stadskinderen’ werd uitgegeven door Aksant en is daar te bestellen voor 15 euro. E-mail info@aksant.nl

Dit bericht delen:

© 2023 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.