blad nr 20
20-11-2004
auteur . Overige
Column

Brand

Het is dinsdagavond 9 november. Radio 1 op mijn autoradio meldt een uitslaande brand op een islamitische basisschool in Uden. Thuis kom ik via Teletekst te weten dat teksten op de schoolmuur verwijzen naar de moord op Theo van Gogh. Gisternacht ontplofte een bom bij een islamitische school in Eindhoven. Schokkende berichten. Ook moeilijk te bevatten. Waarom moet geweld met geweld worden beantwoord? Hoelang gaat dit nog door? Waarom worden scholen en dus ook onschuldige kinderen het slachtoffer van de toegenomen spanningen? Welke dieperliggende sentimenten liggen hieraan ten grondslag? Wat zegt dat over de verhoudingen tussen verschillende bevolkingsgroepen in onze samenleving? Wat betekent dit voor het integratievraagstuk? En heel concreet, wat betekenen deze gebeurtenissen voor de desbetreffende leerlingen en hun ouders?
Nu ik deze column schrijf, besef ik dat ik niet veel verder kom dan het stellen van vragen. Vragen die vanzelfsprekend ook op de leraren afkomen. Vragen die onvermijdelijk ook aan de orde komen in de klas. Daarbij kunnen de emoties en mogelijk ook de tegenstellingen hoog oplopen.
Kortgeleden spraken wij in de Kamer over de nieuwe kerndoelen basisonderwijs en basisvorming. De kerndoelen benadrukken het belang dat onze kinderen kennis opdoen van de verschillende geestelijke stromingen en levensovertuigingen in onze samenleving. Minister en Kamer waren het eens over de noodzaak dat daaraan wordt toegevoegd dat het onderwijs ook moet bijdragen aan respect voor elkaars overtuiging. Kennis en respect gaan hand in hand. De ingrijpende gebeurtenissen van de afgelopen tijd maken duidelijk hoe nodig dat is. Tegelijkertijd moet het helder zijn dat onverdraagzaamheid en extremisme van en door niemand getolereerd kunnen worden. Geen geringe opgave voor leraren. Een opgave die ook niet stopt als hopelijk wel de geweldspiraal is gestopt.