- blad nr 19
- 6-11-2004
- auteur E.. Prins
- Mijn collega
Mijn collega
Dr. Nassaucollege, Assen
“Zonder conciërge draait een school niet”, zegt Herman Nikyuluw (43), conciërge op de openbare scholengemeenschap dr. Nassaucollege in Assen. “Als conciërge ben je het eerste aanspreekpunt voor iedereen. Je bent er als eerste en gaat als laatste weer weg.” Hartstikke leuk werk, vindt hij. “Het is gezellig en je hoort van alles.”
Eigenlijk is Herman timmerman. In de bouw verdiende hij vele jaren het dubbele van wat hij als conciërge verdient. “Voor het geld hoef je dit niet te doen.” Maar altijd buiten zijn in weer en wind, ging hem tegenstaan. “Ik zocht wat anders, en ik mag graag met kinderen omgaan.” Zo werd hij conciërge, waar zijn oude vak ook goed van pas komt, want ‘onderhoud’ zit ook in zijn pakket. En aangezien de locatie Quintus waar hij werkt een dertig jaar oud gebouw is, is er vaak iets te repareren.
1500 Leerlingen telt Quintus, de locatie voor havo, atheneum en gymnasium. Dat zijn er Herman eigenlijk wat te veel. “Ik hou meer van kleinere scholen. Dat is persoonlijker. Dit is soms meer een fabriek.” Met nog vijf collega-conciërges zorgt hij dat alles in die ‘fabriek’ reilt en zeilt. Dat is hard werken. “Je maakt lange dagen en bent altijd in touw. Als ik ’s avonds thuiskom, ben ik vaak bekaf.”
In het Onderwijsblad zou hij wel vaker willen lezen over zijn vak. “Het gaat nu vooral over leraren.” Voor het blad is hij dan ook geen bondslid geworden. Hij ziet de AOb vooral als een handige vraagbaak. “Mocht er eens wat zijn, dan hoef ik niet alles zelf uit te zoeken.” Ook is hij blij met de met de acties tegen het kabinetsbeleid. “Daar sta ik helemaal achter.”