blad nr 19
6-11-2004
auteur T. van Haperen
Column

Ridders van de kenniseconomie

Als ik mijn leerlingen een bericht stuur naar hun hotmailadres, kunnen ze dat op school niet lezen. Hotmail is MSN, een veel gebruikte chatbox en die is geblokkeerd. Vreemd natuurlijk. Herrie maken in groepjes en andere probleemgestuurde kloterij heet samenwerkend leren, rustig chatten over een praktische opdracht is verboden.
Moderne communicatie is kennelijk bedreigend. Vooral christelijke schoolleiders hebben het er moeilijk mee. De computer is eigentijds en onmisbaar, maar geeft ook goddeloze ranzigheid door. Internetprovider Zeelandnet helpt deze verontruste groep met een abonnement dat het woord seks tegenhoudt. Ook zinloos, want een leerling klikt in een volle mediatheek geen expliciete pornosites aan. Eenmaal buiten de schoolmuren tovert hij onthoofdingen, seks met dieren en andere excessen op het scherm. Internetbeleid is folklore, een achterhoedegevecht, energieverlies.
Daar denken ze bij D’66 anders over. Christelijke scholen weren met hun Zeelandnet-abonnement alle seks gerelateerde informatie… dus ook voorlichting over homoseksualiteit. In een persbericht noemt de voorzitter van de Jonge Democraten dit een 'schokkend voorbeeld van toenemende intolerantie in Nederland'. Kamerlid Lousewies van der Laan refereert aan de rel rond het blad Expreszo. Ze gaat de minister bevragen.
Nou is homoseksualiteit op scholen inderdaad een beladen onderwerp, maar dat heeft niks met toegang tot internet of bewust achterhouden van voorlichtingsmateriaal te maken. Expreszo is een voorbeeld van gesubsidieerde voorlichting, die net als zoveel ongevraagd toegestuurd drukwerk wel eens in de container kan verdwijnen. Leerlingen krijgen dagelijks stapels papier uitgereikt in de vorm van studiewijzers, instructies en oefenmateriaal. Daar bovenop belerende blaadjes, gemaakt vanuit de belevingswereld, altijd een samenraapsel van bier, brommers en condooms, daar kotsen ze van en dus ligt de vierkleurendruk halverwege de schooldag verscheurd op de grond. Vooraf weggooien is dan niet raar.
De opwinding van Van der Laan is totaal misplaatst. Erger is dat ze haar rol niet kent. Wat de conciërge in containers mikt en leerlingen in de mediatheek op het beeldscherm krijgen, dat zijn schoolzaken… wat kinderen moeten leren is politiek. Maar daarover geen enkel debat. Dat blijkt als de nieuwe onderbouw in de Tweede Kamer aan de orde komt. Dit is niet meer dan een hamerstuk. Onbegrijpelijk! De geformuleerde kerndoelen zijn vaag. Qua lesstof mag praktisch alles, de ruimte voor scholen nadert oneindig, zij bepalen de lesinhoud. Leraren die dankzij het leerboek vakinhoudelijk net overeind blijven, promoveren tot onderwijsontwikkelaars, gaan vakken integreren. Daardoor sluipen misconcepties en slordigheden in het aanbod. Slimme kinderen denken door, zien de fouten, maar begrijpen ze niet en scoren onder hun niveau. Andere leren rare dingen, in een dubieuze samenhang, die moeten er in het vervolgonderwijs weer uit.
Na basisvorming, leerwegen en tweede fase is dit de zoveelste zeperd. Nederlandse onderwijspolitici lijken ziende blind. Ze debatteren over detectiepoortjes, scholen als broeinesten van moslimterrorisme en homohaat. Wat kinderen wel of niet leren, ach dat maken de professionals wel uit. Wanhopige ouders sturen ondertussen hun kinderen in België naar school… of laten ze van de straat houden door Iederwijs… ridders van de kenniseconomie, bedankt!