blad nr 21
29-11-2003
auteur . Overige
Column

Kind van de rekening?

Het uitgangspunt bij de toegang tot het onderwijs is het gelijkheidsbeginsel. Om dat te kunnen realiseren zijn er kinderen die extra zorg en aandacht nodig hebben. Dat kunnen kinderen zijn met een geestelijke of lichamelijke handicap, met een ziekte of met een onderwijsachterstand. Soms moet de oplossing gezocht worden in het beschikbare budget en soms zullen we gewoon moeten zorgen dat de regelgeving niet belemmerend werkt in de praktijk.
De VVD vindt het belangrijk dat zoveel mogelijk kinderen in het reguliere onderwijs hun weg kunnen vinden. Dat geldt ook voor kinderen met leesproblemen en dyslexie. In het verlengde van het stappenplan van ministerie van VWS zijn activiteiten nodig in het primair en voortgezet onderwijs om te komen tot een geïntegreerde aanpak van dyslexie en leesproblemen. Daarbij valt te denken aan de verdere ontwikkeling van aangepaste leermiddelen, deskundigheidsbevordering op lerarenopleidingen, expliciet schoolbeleid ten aanzien van dyslexie en afstemming met zorg en thuissituatie.
Bij de behandeling van de onderwijsbegroting voor 2004 heb ik daartoe een amendement ingediend. Dat maakt hiervoor incidenteel vijf miljoen euro vrij binnen de begroting voor 2004 en is gericht op signalering en begeleiding van kinderen met dyslexie in zowel primair als voorgezet onderwijs. Voor de periode na 2004 zal de minister, wat de VVD betreft, samen met de staatssecretaris van VWS een structurele oplossing moeten vinden. Dat lijkt ook een wens van de hele Tweede Kamer te worden.
Op dit moment laat VWS zich bepaald niet van zijn meest sociale kant zien. Het touwtrekken over wie verantwoordelijk is, dus wie de rekening moet betalen is gewoon te gênant voor woorden. De kinderen die het al moeilijk genoeg hebben, worden zo het kind van de rekening. Een andere groep kinderen dreigt waarschijnlijk eveneens in de problemen te komen. Het betreft kinderen met een autistische stoornis. De Wet expertisecentra leidt er toe dat een groot deel van de kinderen met autisme niet langer wordt ingedeeld in cluster 3 maar in cluster 4. Scholen zoals Heliomare in Wijk aan Zee, die nu die kinderen wel kunnen opvangen, zullen dat door de nieuwe clusterindeling niet langer mogen terwijl wel de expertise in huis is. Het gevolg is dat die kinderen van school af moeten met ingang van het komende schooljaar, terwijl er elders geen mogelijkheden zijn om onderwijs te ontvangen omdat de expertise ontbreekt. Dat kan nooit de bedoeling zijn geweest van een wet die juist tot meer duidelijkheid en een betere aanpak van de ondersteuning van kinderen met een handicap of ziekte zou moeten leiden.
Waarom kan het niet mogelijk worden gemaakt dat leerlingen die scholen kunnen kiezen waar expertise is op het gebied van de stoornis of handicap die zijn hebben? De bureaucratie lijkt hier de oorzaak te zijn van het heen en weer schuiven van kinderen die juist gebaat zijn bij rust en regelmaat. De regels en wetten zijn er voor de mensen en dus de kinderen en niet omgekeerd. De kinderen mogen niet het kind van de rekening worden.