- blad nr 20
- 15-11-2003
- auteur E.. Prins
- Mijn collega
Mijn collega
Farmsum
Wie op een middag bij Richard Doornbos (28) het lokaal binnenstapt, kan daar een groep kinderen aantreffen die allemaal met iets anders bezig zijn. "Dat is daltononderwijs. 's Ochtends geef ik instructie en daarna mogen de kinderen in principe zelf kiezen waar ze mee aan de slag gaan. Samenwerking, zelfstandigheid en keuzevrijheid zijn hier heel belangrijk." Hij geeft les in groet 7/8. De daltonmethode geeft volgens Richard meer mogelijkheden voor een individuele benadering en dus voor goede differentiatie. Maar het is voor hem nog wel erg wennen, want hij werkt pas sinds de herfstvakantie op de basisschool Ripperdaborg, daarvoor werkte hij in een klassikaal systeem. "Ik vind dit hartstikke moeilijk, maar ook een hele grote uitdaging."
Dat geldt volgens hem voor het hele vak van leerkracht, maar vooral vindt hij zijn werk 'hartstikke leuk'. "Het is boeiend om met kinderen te werken, samen te leren en lol te hebben, en ook om met ouders en collega's om te gaan."
Toch zag het er lange tijd naar uit dat zijn carrière in de automatisering lag. "Ik was vroeger zo'n stil jongetje dat alleen maar met computers bezig was." Na het vwo wilde hij eigenlijk al wel naar de pabo, maar 'sociale druk' deed hem kiezen voor een universitaire studie: technische cognitiewetenschappen. Het idee om de rest van zijn leven 'eenzaam achter een computer' te zitten, joeg hem echter schrik aan. En zo ging hij na zijn studie alsnog de - verkorte - pabo doen. "Een intuïtieve sprong in het diepe."
Als beginnende leerkracht heeft hij naar eigen zeggen veel aan de informatie van de AOb. Maar Richard werd toch vooral lid omdat de bond opkomt voor de belangen van leraren. "Anders walst de regering zo over ons heen." (EP)