• blad nr 19
  • 7-11-2003
  • auteur . Overige 
  • Vakwerk

 

Rekenen met ridders en kastelen

De 21-jarige Judith Wintermans staat pas twee maanden voor de klas en toch heeft ze al een bijzondere prestatie op haar naam staan. Begin oktober won ze de Trouw-talentprijs met haar scriptie 'Rekenen, geen vak apart', waarmee ze eerder dit jaar cum laude afstudeerde aan de Fontys-pabo in Eindhoven. Haar methode is enthousiast ontvangen, maar Wintermans is afhoudend. "Het lijkt wel of ik het helemaal ben, maar ik moet nog zoveel leren."

Het was lastig om een afspraak te maken met de kersverse juf van de kleuterklas van basisschool de Beisterveld in Bergeijk. Sinds ze de Trouw-talentprijs heeft gewonnen, heeft Wintermans aan aandacht geen gebrek. Radiostations, kranten en zelfs een uitgeverij willen haar spreken. "Ik weet nog steeds niet goed wat ik er mee aan moet", vertelt ze lachend. "Ik zeg ook niet overal ja tegen, daar heb ik helemaal geen tijd voor."
Sinds dit schooljaar geeft Wintermans fulltime les op de Beisterveld waar ze vorig jaar de rekenmethode ontwikkelde. Tijdens haar stage op deze ontwikkelingsgerichte basisschool, die vaak van de geijkte methoden afwijkt, ontdekte ze dat het lastig was om rekenen goed in een thema te verwerken. Bij taal lukte het wel, maar rekenen bleek moeilijk. Wintermans ging aan de slag met het thema 'ridders en kastelen'. De vraag was: hoe kun je de doelstellingen van rekenen verbinden met een thema?
De pabo-studente bedacht een briefwisseling met Koning Leopold: de beste, machtigste en belangrijkste koning die er bestaat. Hij heeft een mooi kasteel en het beste personeel, maar hij heeft een probleem: zijn ridders zijn lui. Ze weigeren te werken en nou moest de koning het werk zelf doen. Hij kan alleen niet goed rekenen. Leopold wil wel weten hoeveel gevangenen hij in de kerkers heeft zitten, hoeveel hij zijn personeel moet betalen en hoeveel kamers hij in zijn kasteel heeft. Dus vroeg hij leerlingen van groep 3/4 van basisschool de Beisterveld om hem te helpen met het rekenwerk. Zij kregen elke maandag een brief met het probleem van de week. Diezelfde dag werden de eerste ideeën op het bord gezet. Dinsdag gingen de leerlingen aan de slag en vrijdag werd alles besproken.
De brieven werden enthousiast ontvangen. "In het begin was er veel commotie in de klas vanwege die spannende enveloppen", vertelt Wintermans. "Later kregen ze wel door dat de brieven niet van een koning kwamen, maar van ons. Ze bleven wel benieuwd naar wat ze die week moesten doen."
In het hoger onderwijs wordt zo'n soort methode al langer gebruikt. Daar werken studenten met 'casussen'. Kunnen leerlingen van groep 3/4 wel op deze manier werken? "In het begin was het wel even wennen", vertelt ze. "Maar het werkt wel. De leerlingen halen dezelfde doelstellingen als bij het oude systeem, alleen komen nu andere basisdoelen als samenwerken ook aan bod."
Wintermans werkt nu in een kleuterklas, maar haar collega's gebruiken de methode wel. In een aangepaste vorm weliswaar, want het bleek te zwaar te zijn. "Als je fulltime lesgeeft, hou je dit niet vol. Je moet echt alles uitwerken en dat is te veel. Het is nu aangepast en we hebben er alleen uitgelicht wat we echt willen doen", vertelt ze. Andere scholen hebben nog niet aangegeven dat ze haar methode willen gaan gebruiken. "Het zou erg leuk zijn, maar ik hoop dat mensen het niet als try-out gaan proberen. Het moet echt passen op een school. Bovendien moet je de oude methode echt loslaten. En dat is vooral een kwestie van durven."

Uitverkocht
Wintermans wist in 4-vwo al dat ze naar de pabo wilde. Ze wilde dat zelfs zo graag, dat ze van 4-vwo naar 5-havo ging om zo snel mogelijk te kunnen beginnen. "Iedereen riep dat het zonde was. Wat als ik erachter zou komen dat ik lesgeven toch niet leuk zou vinden?" Ze heeft geen moment spijt gehad van haar beslissing. Vorig jaar studeerde ze door haar enthousiasme en harde werken cum laude af. "Ik moet eerlijk zeggen dat het wel goed was voor mijn zelfvertrouwen. Ik was erg trots dat het lukte." Toen besloot de Fontys-pabo in Eindhoven haar scriptie in te sturen voor de Trouw-talentprijs 2003. "Ze vroegen me of ze mijn scriptie mochten opsturen voor een of andere onderwijsprijs", lacht Wintermans. "Ik wist helemaal niet dat ze een landelijke prijs bedoelden." Ondanks dat ze het zelf niet verwachtte, won ze. Volgens de jury was niet alleen haar praktische uitwerking een reden voor de eerste prijs, maar ook de theoretische inbedding. Op 6 oktober ontving ze de prijs uit handen van minister Maria van der Hoeven. "Dat was heel speciaal, want het is nog steeds hetzelfde product waarmee ik afstudeerde, alleen nu is het landelijk het beste."
Dagblad Trouw was op de dag dat Wintermans erin stond helemaal uitverkocht in het Brabantse dorp Bergeijk. Wintermans: "Ik kreeg reacties van allerlei mensen die ik al heel lang niet gesproken had, zoals mijn stagebegeleider van mijn eerste stage." In het begin vond ze al die aandacht leuk, maar nu is het voor haar wel over. "Ik krijg nog zoveel aanvragen en reacties op mijn scriptie, terwijl dat voor mijn gevoel is afgesloten. Het was mijn afstudeerproject en ik wil nu verder. Bovendien is het raar dat mensen net doen of ik het helemaal ben, terwijl mijn collega's veel meer ervaring hebben. Ik moet mezelf nog zo ontwikkelen."

Dit bericht delen:

© 2026 Onderwijsblad. Alle rechten voorbehouden
Het auteursrecht op de artikelen in dit archief berust bij het Onderwijsblad, columnisten of freelance-medewerkers. Het citeren van delen van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding. Volledige overname, herplaatsing of opname in andere publicaties is slechts toegestaan na overleg met de hoofdredacteur via onderwijsblad@aob.nl Indien het gaat om artikelen van freelancers zal hiervoor een bedrag in rekening worden gebracht.