blad nr 19
7-11-2003
auteur T. van Haperen
Column

War on drugs

'There was marijuana, but I never liked it much', zegt Randy Newman tegen een Engels muziekblad1. Net als Newman heb ik weinig affiniteit met softdrugs. Blowers roepen bij mij ergernis op. Na een paar keer diep inhaleren gebeurt er zogenaamd van alles, zijn ze onbereikbaar en ronduit ongezellig. Toch was ik tot voor kort voorstander van legalisatie. Alcohol, sigaretten en koffie zijn verslavend en ongezond, net als hasj, coke en pillen. Het een mag wel, het ander niet, dat is hypocriet. Dit standpunt wordt breed gedragen. Productie van softdrugs mag van rechters uit het strafrecht. De politie doet er allang niks meer aan.
Sinds de laatste jaarwisseling is mijn mening over dit gedoogbeleid veranderd. Ik liep toen om één uur 's nachts J. tegen het lijf. Deze oud-leerling had een halve liter in zijn hand en een peuk in zijn mondhoek. In mijn ogen zag hij er cool uit. Hij vertelde dat hij net was ontslagen uit de inrichting.
Uren later schrok ik wakker en kreeg met terugwerkende kracht last van gewetenswroeging. Vroeger zag ik J. regelmatig. Hij kocht zijn wiet bij de dealer, tegenover mijn vorige woning. Op school maakte ik daar geintjes over, nooit sprak ik hem serieus aan, zijn leerprestaties waren erg goed... hij moest het zelf maar weten. Maar van al dat geblow kreeg hij uiteindelijk wel wanen. Zijn universitaire studie heeft hij nooit afgemaakt... a waste of talent.
Inmiddels ben ik verhuisd naar een klein dorp. Gewone consumptieartikelen zijn bij ons niet te koop. Er is één uitzondering: softdrugs. Die worden met de wiettaxi afgeleverd, aan een klantenkring met een gemiddelde leeftijd van veertien jaar. Kijk, het geval J. is nog beetje eigen schuld dikke bult. Maar wiettaxi's die dealen aan minderjarigen, dat kan niet. Vroeger was drugsgebruik iets voor een elite, op zoek naar verruiming van de geest. Nu zitten de gebruikers in de onderbouw van het vmbo. School is kut, de leraar een lul, verdoving prima en in de ochtend gaat de brand in de eerste joint. Niemand kan hen vanaf dat moment nog iets leren. Uiteindelijk struikelen ze over hun slechte leerprestaties. Een orthopedagoog trekt dan wat testen uit de kast en deelt leerstoornissen uit. Autisme, hyperactief en andere attention-deficit-disorder-bullshit. Knap, die conclusies. Een kind dat vanaf zijn dertiende aan de waterpijp hangt, blijkt immuun voor leerprikkels. Zo'n stempel helpt dus niks, want het gedogen van softdrugs gaat gewoon door. Coördinatoren delen in het gunstigste geval folders uit op een voorlichtingsavond. Ondertussen blowen jonge jongens zich in de pauze in coma. De rector laat zich niet zien op het schoolplein. Daardoor mijdt de surveillerende docent vervelende confrontaties eveneens. Deze folklore moet stoppen. Scholen en politiek... start een war on drugs. En dan niet weer een overlegstructuurtje met oom agent, maatschappelijk werk en een stoffige leraar, maar den totalen Krieg...blowertjes opsluiten in het kolenhok, demonstratieve wietoogstverbrandingen en uitleveren van wiettaxichauffeurs aan de VS... dope sucks!

1 Uit het artikel good old boy, gepubliceerd in het oktobernummer van Uncut