blad nr 21
30-11-2002
auteur J. van Aken
Mijn baan

Mijn baan

Natuur- en scheikundedocent èn 25 jaar. Dat zie je niet vaak. Paul van Diederen was dan ook de enige van zijn lichting die afstudeerde. "We begonnen met zijn achten in het eerste jaar, zes stopten na een jaar en de zevende begon in het tweede jaar een speelgoedwinkel."
Hij werkt op het Jeanne d'Arc-college in Maastricht. Met een wat ambivalent gevoel: "Lesgeven is heel leuk, maar de organisatie laat steekjes vallen en dat maakt het werken zwaar. Roosters die niet kloppen, leslokalen die niet in orde zijn."
Zoals de meeste beginners heeft ook hij ordeproblemen gehad. "Het gaat steeds beter, maar ik leer nog elke dag bij. Het scheelt als je oplettend bent terwijl de leerlingen binnenkomen. Meteen hun jas uit laten doen bijvoorbeeld, daardoor weten ze dat je alert bent."
De contacten met leerlingen en de afwisseling geven Van Diederen plezier in zijn werk. "De meeste kinderen hebben thuis wel eens een magneet in hun hand gehad, maar bij een proefje riep een leerling verbaasd: 'Hé meneer, deze trekken elkaar aan'. Dat is komisch en je ontdekt dat je kinderen echt wat leert."
Minister Maria van der Hoeven hoeft van hem niet terug te keren. "Ik ben niet zo gecharmeerd van de huidige onderwijspolitiek en die wilde zij juist voortzetten. Laat het ministerie eens een maximum stellen aan de wildgroei van middenmanagementfuncties."
Van Diederen is lid van de AOb om op de hoogte te blijven van alle juridische ontwikkelingen. "Die zijn soms niet helemaal te volgen, het gevaar is dat besturen van je profiteren. Ik ben lid geworden om dat te voorkomen."