blad nr 11
1-6-2002
auteur . Overige
Column

Van de Camp

De verkiezingen voor de Tweede Kamer zijn voorbij. Bent u al bekomen van de schrik? Nou ik nog niet. Natuurlijk was woensdagavond 15 mei voor mij als lid van het CDA een prima avond, maar the day after the night before op donderdag was al heel anders. Beduidend minder euforisch. Er heeft zich immers een enorme politieke aardverschuiving voltrokken. 22 Zetels verlies voor de PvdA, veertien zetels verlies voor de VVD en zeven voor de kleinste coalitiepartner D66. Paars is wel heel erg afgestraft door de Nederlandse kiezer.
En hoe gaan we nu verder in Nederland? Een nieuw centrum-rechts kabinet? Hoe stabiel is de nieuwe fractie van de LPF? Wat betekenen al deze ontwikkelingen voor het onderwijsbeleid in Nederland? Maar ook GroenLinks breekt niet verder door en een andere goede onderwijspartij, de SGP, verliest een zetel.
Veel ligt nog verborgen in de toekomst. Ik heb een dezer dagen het boek van Pim Fortuyn nog maar eens nagelezen en het hoofdstuk onderwijs in het bijzonder. Dat hoofdstuk bestaat grotendeels uit zijn eigen onderwijsgeschiedenis, met alle zeer persoonlijke noten die daarbij horen.
Veel ligt ook besloten in de handen van informateur Piet Hein Donner.
Maar een aantal richtingen voor het toekomstig onderwijsbeleid tekenen zich toch wel af. Ik noem er zes:
1. Onderwijs in de Nederlandse taal, zowel voor ouders als kinderen en dan met name in de voorschoolse periode zal een stevige injectie krijgen. Er zal ook meer worden 'afgerekend' op behaalde resultaten.
2. De latente roep om schaalverkleining van de afgelopen jaren zal nu in praktijk worden gebracht: de uitvoeringslocaties moeten kleiner en veiliger worden. Mijn indruk is dat de LPF ook de schoolbesturen wil opknippen, maar dat vind ik onverstandig en te romantisch.
3. We gaan meer en meer terug naar kwalitatief hoogstaand, maar ouderwets klassikaal onderwijs. Orde en discipline mogen weer. Op zich prima: we zijn wellicht de laatste decennia te slordig en te losjes geworden, maar ik ga echt niet alle ontwikkelingen van de afgelopen jaren afkraken. We hebben lange tijd gewerkt aan de meer zelfstandig werkende leerling, dat kan nu niet in één dag afgelopen zijn.
4. Mede onder invloed van de VVD verwacht ik een revival van het klassieke beroepsonderwijs, ook in de eerste fase van het voortgezet onderwijs. Daar is de samenleving blijkbaar aan toe. Laten we wel oppassen voor te smalle keuzes: op je twaalfde kijk je immers heel anders tegen het leven aan dan op je achttiende.
5. Het tegengaan van spijbelen, het voorkomen van jeugdcriminaliteit, fatsoen, het ligt allemaal in het verlengde van punt 3 hierboven. De samenleving en dan met name in de publieke ruimte wordt strenger.
Nu de PvdA-fractie waarschijnlijk niet wil of kan regeren krijgt Jacques Tichelaar in ieder geval alle kans om zich te ontwikkelen tot dé oppositiewoordvoerder op het terrein van onderwijs. Zeker nu ook Marleen Barth helaas uit de fractie is gevallen.