- blad nr 4
- 26-2-2000
- auteur . Overige
- Redactioneel
Na de gevangenis, de universiteit, de horeca en de logopedie het leraarschap als nieuwe carrière
Ik ben net een leraar met babysokjes aan
Het idee om ooit voor de klas te staan was bij de meesten nog nooit opgekomen.
Toch staan ze binnenkort allemaal voor de klas. Docenten in de dop aan het woord.
Gert-Jan Schotanus (28)
uit Katwijk:
3Ik werk fulltime op het Driestarcollege in Leiden en volg drie avonden in de week college aan de hogeschool in Rotterdam.2 Gert-Jan reageerde vorig jaar op een advertentie waarin een docent geografie werd gevraagd. Hij staat al voor de klas, terwijl hij nog in het eerste jaar van de opleiding zit. Tot zijn eigen verbazing werd hij aangenomen. 3De enige ervaring die ik meebracht, was die ik tijdens het reizen had opgedaan.2
Met dat reizen begon Gert-Jan zo1n acht jaar geleden. Hij heeft meer dan vijftig landen bezocht. Zijn fascinatie voor andere culturen en klimaten was de aanzet om voor het vak aardrijkskunde te kiezen. 3Proeven aan andere culturen. Deel uitmaken van een totaal andere wereld. Ik wil het enthousiasme en de kennis die ik heb overbrengen aan anderen.2 De directie stelde wel als voorwaarde dat hij alsnog de benodigde papieren ging halen. 3Dat was geen probleem. Mede omdat ik zelf al van plan was om de opleiding te gaan doen.2
Hij had niet gedacht ooit voor de klas te staan. 3Ik kom uit een onderwijsfamilie. Ik hoorde mijn broers en zus wel eens praten over het vak. Er was geen moment dat ik dacht Rdat wil ik ook1.2 Op zijn zeventiende ging Gert-Jan van school en via allerlei baantjes kwam hij in het gevangeniswezen te werken. Dat deed hij zes jaar lang. Toen besloot hij het roer om te gooien. 3Voorlopig ben ik bezig me als docent te ontwikkelen en waar te maken. Ik zit nog in de beginfase. Ik ben net een leraar met babysokjes aan.2
Het afgelopen half jaar zijn hem een paar dingen duidelijk geworden. Hij merkt dat de manier waarop je kinderen benadert per opleidingsniveau erg verschilt. 3Als je een leerling van het vmbo de klas uit stuurt, pakt hij na wat gemopper zijn spullen. Een leerling van havo of vwo gaat eerst met je in discussie over het waarom van je beslissing.2 Hij heeft in die korte tijd als docent al wel een beeld gekregen wat leerlingen van een leraar willen. 3Je moet als leerkracht doen wat je zegt. Het blijkt gewoon dat kinderen duidelijkheid van je willen. Daarnaast moet je ook rechtvaardigheidsgevoel in je hebben.2
Corry Klaarbergen(41)
uit Delft:
3Bij ons thuis was niet genoeg geld om na de middelbare school te gaan studeren. Ik wilde wel graag. Toen heb ik een jaar of zeven als uitzendkracht gewerkt en kwam zodoende bij de Technische universiteit in Delft terecht. In die tijd heb ik ook een cursus planologie gedaan. Bij de TU behandelde ik brieven en gaf technische adviezen aan studenten die bij ontwikkelingsprojecten in het buitenland werkten.2 De laatste jaren begon het werk haar minder te bevallen. 3Het werd te makkelijk. Ik merkte op een gegeven moment dat ik met tegenzin naar mijn werk ging. Ik dacht: Nu moet ik iets anders gaan doen. Ik wilde meer de diepte in.2
Het besluit om voor een lerarenopleiding te kiezen, had met haar eigen schooltijd te maken. 3Als kind vond ik aardrijkskunde erg interessant. Nog steeds trouwens. Het leek me wel wat om daar iets mee te doen. Verder vind ik kinderen erg leuk. Vooral pubers. Mijn oudste dochter is nu veertien.2
Afgelopen september is ze met de opleiding gestart. Voor de klas heeft ze nog niet gestaan. In maart komt daar verandering in. Dan heeft ze een tweedaagse snuffelstage. 3Daar maak ik me wel zorgen om. Ik vraag me voortdurend af of ik het wel aan kan en of ik die pubers iets kan leren. Dat ze je serieus nemen.2
Voorlopig zit ze zelf nog in de schoolbanken en niet zonder plezier. 3Ik leer zoveel over het vak en alle zaken die erbij komen.2 Als ze het voor het zeggen heeft, gaat ze na haar studie lesgeven aan jongeren van de onderbouw van het voortgezet onderwijs. 3Dat is de leeftijd waar mijn oudste dochter nu in zit. Misschien dat ik over een paar jaar weer iets anders roep.2
Al heeft ze nog geen les gegeven, ze heeft wel een idee aan welke eisen een goede docent moet voldoen. 3Het belangrijkste is volgens mij dat je zelf enthousiast bent over je vak en dat je dit enthousiasme kunt overbrengen op anderen.2 Ze kijkt nog niet te ver vooruit. 3Misschien doe ik over tien jaar wel weer heel wat anders. Nu ga ik gewoon lekker verder met wat ik nu doe.2
André Eikenboom (29)
uit Rotterdam:
3Het is intensief. Ik houd geen vrije tijd meer over.2 André Eikenboom zit in zijn eerste jaar van de lerarenopleiding en staat twee dagen in de week voor de klas. Verder is hij al vijf jaar de trotse eigenaar van restaurant 1t Paviljoen te Werve in Rijswijk. 3Na het afronden van de toeristische opleiding kwam ik toevallig in de horeca terecht. Dit was niet mijn bedoeling, maar het beviel goed.2
Na vijf jaar werkweken van zeventig uur gedraaid te hebben, wilde hij wel eens wat anders. 3Ik heb voor mezelf het besluit genomen na die vijf jaar keihard werken dat ik alleen nog dingen wil doen waar ik me gelukkig bij voel. Lesgeven is daar één van. Het heeft ook altijd in mijn hoofd rondgedwaald om het te gaan doen. Op school gaf ik vroeger al bijles. Daar had ik veel plezier in.2
André begon aan de lerarenopleiding en zag op de hogeschool waar hij les had een vacature hangen van het Alexandercollege in Rotterdam. 3Dat is mijn eigen middelbare school. Mensen die mij tien jaar geleden lesgaven, zijn nu mijn collega1s. In het begin was dat best wel vreemd.2
Minder druk heeft hij het niet gekregen. Twee dagen per week geeft hij les. Daarnaast zit hij ook nog drie avonden op school. Voor de dagelijkse leiding van het restaurant heeft hij intussen een ander aangesteld. 3Anders is het gewoon niet te doen. Ik moet mijn lessen voorbereiden, huiswerk nakijken en mijn eigen tentamens leren.2
Hij probeert nu de opleiding in drie jaar af te ronden in plaats van de vier jaar die er voor staat. 3Ik wil zo snel mogelijk aan de slag.2 Daarna gaat hij nog verder studeren. 3Iets met pedagogie. Ik vind namelijk dat een school permanent iemand in dienst zou moeten hebben die zich bezighoudt met problemen van leerlingen.2
De eerste dag dat hij lesgaf, herinnert hij zich nog goed. 3Ik was doodzenuwachtig. Ik kon de avond tevoren helemaal niet slapen. Toen ik op school aankwam bleken er vergaderingen te zijn. Alle zenuwen voor niets dus. Toen het twee dagen later wel zover was, ging het veel beter dan ik had verwacht. Ik weet van mijzelf dat ik iets kan overbrengen en niet verlegen ben aangelegd. Ik voel dat ik steeds zekerder voor de klas sta. Dat is volgens mij heel belangrijk. Anders veegt zo1n groep de vloer met je aan. Nieuwe docenten worden soms zo getreiterd. Dat houd je niet voor mogelijk. Verder moet je leren om de taal van je leerlingen te spreken. Dat maakt het vak ook zo leuk: het omgaan met jongeren. Al moet je natuurlijk wel oppassen dat ze begrijpen dat jij hun docent bent en niet een maatje. Ik zal zeker niet als een stijve hark voor een groep staan, maar enige afstand moet je als leraar wel houden.2
André wil uiteindelijk niet fulltime voor de klas staan. 3Lesgeven vind ik leuk, maar alleen dat is voor mij niet voldoende. Ik wil ook iets kunnen betekenen bij problemen. Vandaar ook die vervolgopleiding pedagogie. Zolang ik me maar kan ontwikkelen.2
Sonja Reynders (44)
uit Capelle aan den IJssel:
3In 1975 haalde ik mijn diploma aan de kleuterkweek. Vrij snel daarna ging ik aan de slag als kleuterleidster. Tien jaar lang heb ik dat werk met ontzettend veel plezier gedaan, maar op een gegeven moment besloot ik mijn horizon te verbreden. Ik wilde me ook in andere richtingen ontwikkelen. De hele dag praatte en werkte ik met kinderen. Een baan waarmee ik meer met volwassenen in aanraking kwam, leek me wel wat.2 Vanaf die tijd heeft ze als logopediste gewerkt. 3Ik heb in die vijftien jaar mijn eigen praktijk opgebouwd en met veel plezier draaiende gehouden.2
Toch heeft ze onlangs weer voor het onderwijs gekozen. 3Nadeel aan een eigen praktijk is dat je weinig collega1s om je heen hebt. Ik begon het contact met hen steeds meer te missen.2 Ze meldde zich aan voor een herintrederscursus. 3Ik ben die cursus niet gaan doen omdat het moest, maar omdat het me vanzelfsprekend lijkt. Je bent er zolang uit geweest.2
Dat door het ernstige lerarentekort de kans op een baan in het basisonderwijs nu groter is dan voorheen, heeft invloed gehad op haar beslissing om het juist nu te doen. 3Het heeft het proces om de beslissing te nemen makkelijker gemaakt. Niet om geld maar om de zekerheid.2
Op dit moment houdt ze haar praktijk in Schiedam nog aan. 3Mijn oorspronkelijke bedoeling was om parttime als kleuterleidster te werken. Dus drie dagen mijn praktijk en twee dagen het onderwijs.2 Ze werkt nu parttime op een basisschool. 3Het is nu al weer zo leuk en vertrouwd dat ik er serieus over denk om fulltime als kleuterleidster aan de slag te gaan. Terug in een vertrouwd nest. Heerlijk!2