blad nr 4
26-2-2000
auteur . Overige
Column

Lambrechts

Blijkbaar zijn de problemen met de tweede fase opgelost. Ik zie en hoor er in ieder geval niets meer over, afgezien dan van een enkele brief van een leraar wiens vak uit de vrije ruimte dreigt te verdwijnen. Het geringe aantal brieven wijst er echter op dat maar weinig scholen leerlingen echt de keuze hebben gegeven om in de vrije ruimte examenvakken te schrappen. Of zou het zijn dat iedereen zijn lippen stijf op elkaar houdt, uit angst dat Adelmund zich er weer mee gaat bemoeien? Mijn mening heb ik u al gegeven. Een belangrijk punt van kritiek blijft het versnipperde programma. En de komende jaren zal dat alleen maar erger worden. Ook in het onderwijsachterstandenbeleid is er sprake van een soort versnippering. Twee dagen hoorzittingen met wetenschappers, wethouders, schoolbegeleiders en andere deskundigen hebben mij één ding duidelijk gemaakt. Veel mensen maken zich zorgen over de achterstanden van allochtone kinderen en zetten zich tot het uiterste in om die te bestrijden. Het beeld dat mij daarbij het meest is bijgebleven is het beeld van een enorme versnippering. Versnippering van beleid, van middelen en van activiteiten. Gemeenten ontwikkelen zelf een voorschools programma, terwijl het Cito de kelder vol heeft liggen met uitstekende voorschoolse Piramide-programmaąs, die ze aan de straatstenen niet kwijt kunnen. De inspectie weet ons te melden dat er hele goede taalmethodes beschikbaar zijn. Toch hebben veel scholen nog steeds geen goede taalmethode. Het Rotterdamse KEA-project blijkt een effectieve aanpak te zijn, maar sluit die ook aan op Piramide of Kaleidoscoop? Niemand kan het ons vertellen. Het APS werkt al tien jaar met een methode om jonge kinderen zelfvertrouwen en vaardigheden bij te brengen. Van basisscholen horen zij dat deze kinderen prima voorbereid zijn en nauwelijks nog achterstand hebben. Op de vraag of het beklijft en het programma na vijf jaar ook nog doorwerkt kan echter geen antwoord worden gegeven. Niet onderzocht.
Het onderwijsachterstandenbeleid lijkt wel een speeltuin voor creatieve onderzoekers, ondernemende wethouders en inventieve politici. Maar wat levert het de allochtone leerling op? Er is geen heldere structuur zichtbaar, geen systematische aanpak, er wordt niet gewerkt met doorlopende programmaąs en er is geen sprake van kennisoverdracht. Dat kan natuurlijk niet goed gaan.
Een Haagse schooldirecteur schetst een afschrikwekkend, maar uiterst realistisch beeld van de Śinstrumenteną die we de afgelopen jaren hebben ontwikkeld om de Nederlandse samenleving perfect buiten te sluiten voor wie dat wil: woonwijken waarin etnische minderheden bij elkaar wonen, winkels met alleen maar thuislandproducten, schotelantennes en nu ook op de kabel Turkse en Marokkaanse programmaąs. Wie gaat ervoor zorgen dat deze kinderen Nederlands leren?
PS Een tip voor risicoloos beleggen! Aandelen van Edison, NIIT of Objetivo-unit, particuliere scholen die nu al in meer dan twintig landen zeer succesvol zijn, omdat ze gekozen hebben voor methodes die werken.