blad nr 5
11-3-2000
auteur . Overige
Column

Van de Camp

Deze week gebeurde het weer eens: mijn portefeuille onderwijs kwam in aanraking met mijn portefeuille justitie. In dit geval betrof het de coffeeshops. De rechter stelde de gemeente Den Haag in het gelijk: alle coffeeshops in een straal van 500 meter van scholen voor voortgezet onderwijs dienen gesloten te worden. Een in mijn ogen terechte beslissing: scholen en drugs hebben nu eenmaal niets met elkaar van doen, zeker niet overdag.
Ik geloof overigens dat wij het drugsgebruik op en rond scholen voor voortgezet onderwijs niet moeten overdrijven, maar de vinger aan de pols is wel geboden. Scholen en schoolleiding zijn strenger geworden de laatste jaren. Ambulante handel (veelal met scootertjes) op en rond de schoolpleinen wordt beter tegengegaan. We zorgen voor een betere besteding van de tussenuren en hasjgebruik op school wordt veelal gestraft met directe verwijdering (voor bepaalde of onbepaalde tijd?). De mooiste opmerking bij dit onderwerp hoorde ik van een schoolleider tijdens een forum in Heemskerk: ŚDe maandagochtend is altijd erg rustig op mijn school, iedereen zit dan immers nog na te ruisen van het (drugsgebruik in het) weekend.ą
Het gebeurt veel vaker dat de onderwerpen onderwijs en justitie elkaar raken. Daarom is de combinatie van deze twee werkvelden interessant. Naar mijn mening dienen we meer aandacht te schenken aan de relatie tussen beide themaąs.
Kattenkwaad grenzend aan vandalisme van de kids uit groep acht. Spijbelende leerlingen die rondhangen in winkelcentra zijn ook een duidelijk voorbeeld. En in zijn algemeenheid hebben de handhaving van de leerplicht, het voorkomen van drop-out en het behalen van schoolsucces veel met elkaar van doen. Wapens mee naar school en het thema Śveilige schoolą is een vierde voorbeeld. Het is een vreemd verschijnsel dat jongeren menen wapens of iets wat daar op lijkt mee naar school te moeten nemen. Niet dat zij zich direct bedreigd voelen, maar er is blijkbaar behoefte aan een veilig gevoel en wat stoerheid!
Onderwijs en opvoeding, onderwijs en justitie, we kennen de samenhangen maar al te goed. Maar wie doet er daadwerkelijk wat aan? We zijn allemaal druk, druk, druk en er is praktisch altijd het vangnet van de school en de conciërge in het bijzonder. Ik vind - en dat heb ik al vaker geschreven op deze plaats - dat scholen terecht klagen als zij zeggen dat zij veel werk van ouders en justitie hebben overgenomen de laatste jaren. Blijkbaar een verschijnsel dat bij deze moderne tijd hoort. Ik hoop dat we daar bij de besteding van de begrotingsmeevallers de komende maanden ook daadwerkelijk wat van kunnen merken. Ik zal opnieuw mijn best doen!