blad nr 9
4-5-2002
auteur . Overige
Column

Van de Camp

Afgelopen half jaar was ik voorzitter van de vaste Kamercommissie voor OCW. Die functie kwam in oktober 2001 vrij toen mijn eigen CDA-collega Maria van der Hoeven vice-voorzitter werd van onze fractie. Nu dacht ik na zestien jaar Kamerlidmaatschap redelijk goed op de hoogte te zijn van het wel en wee van de onderwijscommissie. Maar dat viel mooi tegen. Je kan dan wel veel weten over de sectoren primair- en voortgezet onderwijs, wellicht ook over de bve-sector en het hoger onderwijs, maar in de commissie speelt veel meer. Wat dacht u van de teruggave (en dat in 2002!) van geroofde oorlogskunst? Of de inspreekprocedures rond de cultuurnota? Niet alleen de persoon Rick van der Ploeg is opmerkelijk - hij wil best nog wel eens klieren tijdens een algemeen overleg - ook zijn portefeuille als staatssecretaris voor Cultuur én media bevat vele soorten krenten: het persbeleid, het mediabeleid, de toch wel zeer brede sector cultuur, de monumenten, het archiefwezen, de bibliotheken en ga zo maar door. Waar moet je als Kamerlid allemaal geen verstand van hebben!
Maar ook de portefeuille van minister Hermans bevat opvallende onderdelen. Zo hebben we vorige week woensdag een zeer heftig overleg gevoerd over het Bio Primaten Research Centrum in Rijswijk. Wat is dat? Nu de aap als proefdier, met name voor de ontwikkeling van medicijnen. In Rijswijk 'wonen' meer dan 1200 apen die op de een of andere manier als proefdier functioneren of dat hebben gedaan. Je zal als proefdier maar HIV-geïnfecteerd zijn. En wist u dat een proefdier-aap ook met pensioen gaat en dat sommige chimpansees wel vijftig jaar kunnen worden? Blijven de gepensioneerde apen wonen in Rijswijk of gaan zij naar een nieuw opvangcentrum in Almere? Een groep van vijftig gepensioneerden gaat zelfs in Spanje wonen. Voor mij als boerenjongen uit Oss toch een opmerkelijk onderdeel van de portefeuille OCW. Terwijl ik nota bene ben opgegroeid onder de rook van (het proefdierintensieve) Organon.
De voorzitter van de Kamercommissie moet ook een beetje kunnen managen: het commissiebureau: een griffier, een of twee medewerkers en een secretaresse (bij OCW allemaal vrouwen, gelijk de sector zou je bijna denken). Het commissiebureau gaat over de absurd grote papierstroom, de planning van de vergaderingen én het toezicht op de toezeggingen van de bewindslieden. Want er wordt in de Tweede Kamer zeer veel afgesproken en toegezegd, maar of het ook allemaal wordt nagekomen? Als je met mensen uit het veld praat denk ik vaak: maar dit of dat hebben we toch al eens behandeld en opgelost?
De voorzitter van de vaste Kamercommissie mag ook petities in ontvangst nemen. We hebben daarvoor een vrijwel vast tijdstip: dinsdagmiddag om 13.45 uur, een kwartiertje vóór aanvang van de plenaire vergadering. Opvallend is hoe trouw de Kamerleden dit aanbieden van petities bijwonen: alle partijen zijn vrijwel altijd vertegenwoordigd. Laat dat een les zijn voor Jacques Tichelaar!
Nog opvallender is dat de petitieaanbieders maar enkele woorden mogen zeggen: geen lange verhalen of reeksen van argumenten, die behoren immers in de petitie te staan! Tot na de verkiezingen!