- blad nr 1
- 1-2-2025
- auteur F. Hummels
- Geld telt
‘Ik wil zo zelfstandig mogelijk zijn’
Huishoudboekje
Maandinkomsten
Wajong-uitkering (bruto) € 1297
Kinderbijslag € 97
Huurtoeslag € 350
Totaal € 1744
Uitgaven
Huur € 680
Gas, water, licht € 140
Taxi, kan oplopen tot € 150
Kleding € 50
Totaal € 1020
Laatste grote uitgave: aangepaste hometrainer. “In Nederland kosten die duizenden euro’s, mijn vriend heeft hem voor een paar honderd euro uit Duitsland gehaald.”
{dagindeling}
'Ik sport veel’
6:30
Wekker gaat.
7:00
Thuiszorg komt. “Even douchen of wassen en leuke kleren aan. Als het een vrouwelijke collega is, doet ze ook mijn make-up en mijn haar. En we kletsen wat.”
8:15
Sylvan naar school brengen.
8:45
“Ik maak de avond tevoren een overzicht van wat ik moet doen en wat ik wil zeggen bij de gastles. Dat neem ik nog even goed door.”
11:00
“Voor de meeste activiteiten ben ik veel reistijd kwijt. Voor mijn gastlessen niet: ik woon naast de Hanzehogeschool.”
13:00
“Ik haal Sylvan uit school. De thuiszorg komt weer. En ik sport veel, dat is belangrijk voor mijn gezondheid.”
19:00
“Ik zit achter de computer of ik knutsel.”
21:00
Richting bed.
LEENA: “Ik geef gastlessen op de Hanzehogeschool in Groningen, aan studenten fysiotherapie. Ik heb cerebrale parese en ze mogen me dan alles vragen over mijn beperking. Soms vragen ze ook of ze me mogen aanraken, dat vind ik dan goed. Of ze willen zien hoe ik me beweeg. Ik vind het heel belangrijk dat ze in hun opleiding al vroeg mensen met een beperking ontmoeten en leren over hoe ze daar als fysiotherapeut mee om moeten gaan. Anders gebeurt dat pas tijdens hun stage. Ze moeten zien dat mensen met een beperking heel gewone mensen zijn, die heel veel zelfstandig kunnen. Daar streef ik zelf natuurlijk ook naar, zo zelfstandig mogelijk zijn. Ik heb thuishulp op afroep en met een aantal aanpassingen kom ik heel ver. Omdat ik naast de school woon, heb ik zelfs wel eens studenten mee naar huis genomen om te laten zien hoe ik mijn dagelijks leven leef.”
Modellenwerk
“De beeldvorming rond mensen met een beperking vind ik heel belangrijk. Daarom doe ik ook modellenwerk, met alleen als dat functioneel is mijn rolstoel in beeld. In 2007 heb ik meegedaan aan de mis(s)verkiezing die Lucille Werner organiseerde voor mooie vrouwen met een handicap. Sindsdien doe ik vaker aan missverkiezingen mee. In december zat ik bij de laatste dertig van de Miss Universe-verkiezing hier in Groningen. Ik doe bovendien castings als actrice. Alles om maar te zorgen dat personen met een beperking als doodnormale mensen in beeld komen.
Ik werk daarnaast aan een boek over mijn leven. Ik ben in India geboren, op straat. Ik had daardoor zuurstofgebrek bij mijn geboorte. Daardoor kreeg ik mijn cerebrale parese. In India wisten ze dat niet, dus ik ben als gezonde baby het land uit gegaan voor adoptie. Gelukkig maar, anders had ik daar misschien moeten blijven. Ook dat vertel ik aan de studenten tijdens mijn gastlessen. Elk verhaal van hun patiënten of cliënten is immers anders.”
Structureel werken is moeilijk
“Voor zo’n gastles krijg ik geen loon, maar een vergoeding. Hoeveel wisselt een beetje, maar meestal tussen de 20 en de 50 euro. Dat klinkt weinig. Maar ik heb een Wajong-uitkering. Alles wat ik extra verdien, moet ik weer inleveren. Als dat grotere bedragen zijn, is dat een heleboel gedoe. Dat vind ik wel vervelend, het maakt structureel werk heel moeilijk.
Ik kan rondkomen met wat ik heb, al is het passen en meten. Soms springt mijn familie of mijn vriend bij. Hij is taxichauffeur en gaat vaak met me mee naar shoots of castings. Dat scheelt een heleboel kosten voor vervoer. Ik had voorheen een kledingsponsor. Dat is gestopt, ik zoek nog een nieuwe. Dat vind ik wel belangrijk. Ik zie er graag goed uit, maar mooie kleding en verzorgingsproducten zijn duur. Ik heb nu een gewone computer, maar ik ben aan het sparen voor een Macbook. Dat duurt nog wel even, voordat ik die kan kopen.”
Lager inkomen, hogere kosten
“Mensen staan er vaak niet bij stil dat je als je een beperking hebt niet alleen een lager inkomen hebt, maar ook hogere kosten. Een aangepast huis bijvoorbeeld. Mijn kosten voor gas, water en elektra liggen hoger dan bij anderen, want douchen duurt bijvoorbeeld langer en ik heb een elektrische rolstoel. Ik kook zelf, heb een inductieplaat op mijn eigen hoogte. Ik kan korte stukjes lopen, maar daar heb ik wel aangepaste schoenen voor nodig. Bovendien kosten dingen die voor anderen heel makkelijk zijn mij vaak meer energie. Ik ben er dus meer tijd aan kwijt.”
Niet voor vol aangezien
“Ik heb er in het verleden zeker last van gehad dat ik vanwege mijn beperking niet voor vol werd aangezien. Ik zat op een mytylschool, voor kinderen met zowel fysieke als mentale beperkingen. Daar lagen de verwachtingen voor alle kinderen heel laag, er was geen oog voor wat ik in mijn mars had. De overgang naar een reguliere school was bovendien lastig. Er moesten allemaal aanpassingen worden gedaan. Ik zou eigenlijk willen dat scholen dat al deden voordat er een kind met een beperking komt. Pas dan zijn ze echt toegankelijk. In het onderwijs is echt nog een cultuuromslag nodig.
Daarom wilde ik graag meewerken aan dit artikel. Die beeldvorming, dat werkt op zo veel gebieden door. Ik heb bijvoorbeeld ook interviews gegeven toen ik moeder werd van Sylvan. Daar staan mensen zonder beperking vaak niet bij stil, dat ik dat gewoon kan, moeder worden en moeder zijn. Als mensen inspirerende voorbeelden zien, passen ze misschien hun handelen aan.
Ik wil aan de lezers van het Onderwijsblad graag laten weten dat ik zeker beschikbaar ben voor gastlessen op andere scholen dan de Hanzehogeschool. Ik sta heel graag voor de klas en zou het graag meer doen. Als mensen modellenwerk of acteerwerk voor me hebben, mogen ze natuurlijk ook bij me aankloppen!”