blad nr 6
1-6-2024
auteur L. Douma
Commentaar

Privé-beslommeringen

Elke drie weken staat een van mijn kinderen op het podium op school voor een opvoering, vrijdagochtend 08.30 uur. Ouders komen in grote getalen kijken. Ik werk gelukkig dichtbij de school, maar ben op die ochtend niet eerder dan 09.15 op kantoor. Vorige week had mijn jongste een ‘gedichtenkring’. Om 10.15 uur droeg hij een gedicht voor. Ik mocht erbij zijn. Ik ben thuis begonnen met werken, ging naar school en was vervolgens om 10.35 op de redactie, ruim op tijd voor mijn eerste afspraak om 11.00 uur. Diezelfde week had ik een afspraak op dinsdagmiddag bij de huisarts. Nadien werkte ik thuis verder.
Waarom deel ik mijn privé-beslommeringen? Omdat ik me zo vaak realiseer hoe fijn het is een baan te hebben die weliswaar veeleisend is, maar ook plooibaar. Hoe anders is dat als je voor de klas staat. Hoe doe je het dan met de vele momenten op de school van je kinderen of afspraken van je zieke ouder? Dan ga je parttime werken. Soms kan het ook anders. Op basisschool de Springplank (zie het artikel op pagina 34) is een collega een dag extra gaan werken nadat ze in de gelegenheid is gesteld om eerst haar eigen kind naar school te brengen. Een andere collega kan door goed overleg de gedroomde reis in de herfst naar Vietnam maken, wat het werkplezier vergroot. Op nieuwkomersschool de Bloemberg (zie pagina 60) mogen collega’s hun kinderen mee naar school nemen als deze een studiedag hebben. Ze kunnen dan meehelpen door gesprekjes in het Nederlands te voeren met leeftijdsgenootjes die de taal nog niet goed spreken leerzaam voor iedereen. Uit het Onderwijsblad-onderzoek ‘Blij met mijn baan’ (pagina 38) blijkt dat onderwijspersoneel meer werkplezier ervaart met een prettige leidinggevende en veel vrijheid in het werk. Best ingewikkeld als het gaat over werktijden, maar als leidinggevenden het gesprek opengooien en niet rigide vasthouden aan ‘hoe we het nu eenmaal doen’, is er veel te winnen.