- blad nr 3
- 1-3-2024
- auteur F. Hummels
- Geld telt
‘Spullen kopen we zo min mogelijk’
NETTO MAANDINKOMSTEN
Salaris Femke € 2476 euro
Inkomen Guido wisselend
Kinderopvangtoeslag € 151 euro
Kindgebonden budget € 91
Hypotheekrentetoeslag € 205
TOTAAL: minstens € 2923
MAANDLASTEN
Hypotheek € 488
Energierekening: € 229
Bso € 240
Boodschappen € 540
Auto € 300
Dans Femke, aikido Guido,
circusles Merel € 50
Schoonmaak € 120
Zorgverzekering € 145
Sparen € 250
TOTAAL € 2362
Laatste grote uitgave: Zonnepanelen, 6313 euro
Strak schema
6:45
Femke drukt direct op de knop van het koffiezetapparaat naast haar bed. Ze leest nog even een boekje met Merel, voor het ‘aankleedgebeuren’ begint.
7:45
Op de fiets naar school. “De ambitie is om 7:30 te vertrekken, maar dat lukt bijna nooit.”
8:15
Aankomst op school. Vanaf 8:30 haalt Femke kinderen op voor individuele begeleiding, of komt ze in een klas, bijvoorbeeld om klanken te bespreken. Elk half uur doet ze iets anders.
12:00 Lunch
Eén van Femkes scholen heeft een continurooster. Daar hebben de leerkrachten weinig tijd voor lunchpauze. Femke eet vaak een broodje met andere ondersteuners zoals de conciërge en de directiesecretaresse.
14:45
De kinderen zijn vrij. Femke maakt verslagen, evaluaties en behandelplannen. Of neemt deel aan een vergadering waarin de voortgang van de kinderen wordt besproken.
17:00
Naar huis. Femke speelt met Merel terwijl Guido kookt. Daarna doet zij de afwas en speelt Guido met Merel. “We hebben een heel strak schema, dat is voor iedereen fijn.”
19:30
Merel gaat naar bed. Femke gaat naar dansles, Guido blijft thuis bij Merel. Op andere dagen zijn de rollen omgedraaid.
22:00
Slapen
FEMKE: “Drieënhalve dag per week werk ik als logopedist op twee scholen voor speciaal basisonderwijs. Veel mensen denken dat logopedie alleen gaat over de uitspraak van bepaalde woorden, maar dat is niet zo. We werken met de kinderen ook aan hun woordenschat, grammatica en zinsbouw. In het speciaal onderwijs is meer aandacht voor logopedie dan op reguliere basisscholen. Daar komt soms wel een logopedist om met kleuters een korte screening te doen. Als de inschatting dan is dat ze logopedie nodig hebben, volgt een doorverwijzing. Maar kinderen in het speciaal onderwijs hebben moeite met leren. Alles kost meer tijd, ze hebben meer herhaling nodig, en ze komen uiteindelijk minder ver. Soms ben ik met een kind van twaalf met iets bezig, en denk ik: ‘mijn eigen kind kan dit allang.’ Het werk is leuk; geen enkel kind is hetzelfde. Je moet steeds weer creatieve oplossingen bedenken hoe je het kind dat je voor je hebt kunt helpen.
Ik ben begonnen op de kunstacademie. In het derde jaar wilde ik iets anders doen. Ik zong in die tijd bij een koor, en was daarom veel met mijn stem bezig. Ik heb creatieve therapie overwogen, maar het werd logopedie. Dat leek me uiteindelijk praktischer en ook makkelijker om een baan in te vinden. Later heb ik nog spraaktaalpathologie gestudeerd en alsnog de kunstacademie afgemaakt.
Met mijn drie opleidingen verdien ik minder dan de leerkrachten waarmee ik samenwerk. Ik ben immers ondersteunend personeel, dat is in de cao zo geregeld. Op zich vind ik dat niet zo gek. Ik ben dan wel linguďst, maar ik werk nu niet als linguďst, dan moet ik ander werk zoeken. Maar ik vind het soms wel jammer dat logopedie blijkbaar minder belangrijk wordt gevonden. Soms zie ik dat collega’s op andere scholen in het speciaal onderwijs worden wegbezuinigd of niet worden vervangen als ze minder gaan werken.
Omdat ik al sinds 2008 in dienst ben bij SCSOG, denk ik soms wel na over een carričrestap. Ik ben me gaan oriënteren bij Kentalis, een grote organisatie die mensen helpt die door gehoorproblemen of andere oorzaken moeite hebben met communiceren. Op mijn vrije dag werk ik daar nu soms als invaller op een groep met kinderen van twee of drie jaar. De kinderen spelen, en ik begeleid hen bij hun taalontwikkeling. Leuk om erbij te doen, maar in deze fase van mijn leven, sinds Merel er is, vind ik de drieënhalve dag op school ook wel heel prettig.”
Duurzaam
“Guido is jongleur. Hij verdient zijn inkomen met optredens en workshops, en hij maakt acts op maat bij bedrijven die in een veranderingsproces zitten; over de kunst van het loslaten. Zijn inkomsten zijn heel onregelmatig, en onze vaste lasten zijn gebaseerd op mijn inkomen. Omdat hij losse klussen heeft, is ook zijn weekindeling steeds anders. Als hij thuis is, brengt hij tijd met Merel door. Dat geven we ook elke keer weer braaf door aan de kinderopvangtoeslag. Ook die verschilt dus per maand.
Ik ben tevreden met ons inkomen, we hebben niet meer nodig. We hoeven geen dure auto, we gaan niet op wintersport. Voor de dingen die we echt graag willen, hebben we dan wel altijd geld. We gaan eigenlijk niet naar de bioscoop, maar wel naar het theater, die kaartjes zijn natuurlijk duur. En we geven ook geld uit aan yogalessen. Voor Merel bezuinigen we ook niet. Ze heeft pianoles gehad, dat is niet goedkoop. Daar bleek ze toch nog te jong voor, maar als ze in de toekomst weer zoiets wil, dan is daar geld voor. Ze gaat ook naar circusles. Laatst heeft ze met Guido op het podium gestaan. Ze deed kunstjes en mocht lichtknopjes indrukken.
Spullen kopen we eigenlijk zo min mogelijk, en als we het doen tweedehands, ook kleding en speelgoed. Ik vind het belangrijk om duurzame keuzes te maken. Ik was daar als tiener al mee bezig en snapte eigenlijk niet zo goed waarom anderen dat niet deden. Nu pas zie ik in mijn omgeving dat mensen zeggen: misschien moeten we niet vliegen. Dan denk ik: dat bedenk je nu pas?
Op vakantie gaan we naar een Nivonhuis, een soort jeugdherberg midden in de natuur. Dat is toch fijner dan kamperen met zo’n jong kind, en we hebben dan eigen kamers. Waarom zouden we naar het buitenland gaan? Voor Merel is Nederland echt ook hartstikke leuk.
Ook met onze geldzaken is duurzaamheid belangrijk. Ik wilde eigenlijk een hypotheek bij Triodos, maar dat was te duur. We hebben nu wel duurzame beleggingen, leningen en certificaten. Bijvoorbeeld voor het Ecodorp in Boekel.”